Historyczne dane dotyczące produktu krajowego brutto (PKB) Gambii pokazują wyraźną zmianę trajektorii gospodarczej po 2017 r. W latach 1990–2016 realny PKB rósł średnio o 2,8% rocznie, czyli zbyt wolno, aby zrównoważyć szybki przyrost ludności. Po transformacji demokratycznej tempo wzrostu przyspieszyło do około 4,9–5% rocznie, a realny PKB per capita zaczął wyraźnie rosnąć.
Źródła danych, definicje i ramy metodologiczne
Oficjalne źródła danych makroekonomicznych dla Gambii
Analiza historycznego PKB Gambii wymaga danych, które są wiarygodne, spójne metodologicznie i oparte na przejrzystych definicjach. Dane pierwotne pochodzą przede wszystkim z krajowego urzędu statystycznego i banku centralnego, natomiast najważniejszymi międzynarodowymi repozytoriami są bazy Banku Światowego oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
Bank Światowy udostępnia między innymi następujące szeregi:
- PKB w cenach bieżących – oznaczony kodem
NY.GDP.MKTP.CD; - PKB w cenach stałych – oznaczony kodem
NY.GDP.MKTP.KD; - roczna dynamika realnego PKB – oznaczona kodem
NY.GDP.MKTP.KD.ZG; - PKB per capita – prezentowany w ujęciu nominalnym, realnym i według parytetu siły nabywczej.
Serie te są dostępne w bazie World Development Indicators (WDI) oraz w narzędziu Data360.
Według WDI najnowsza wartość PKB Gambii w cenach bieżących wynosi 2,59 mld USD w 2025 r., a PKB per capita osiąga 919,1 USD. Dane za ostatnie lata mogą jednak częściowo opierać się na szacunkach ekspertów Banku Światowego, krajowych rachunkach narodowych i modelach ekonometrycznych.
Bank Światowy wskazuje, że po transformacji demokratycznej w 2017 r. gospodarka rosła średnio o 5% rocznie w latach 2017–2024, a realny PKB per capita zwiększał się o 2,7% rocznie. Dla porównania w latach 1990–2016 realny PKB rósł przeciętnie o 2,8% rocznie, natomiast realny PKB per capita spadał średnio o 0,4% rocznie.
Międzynarodowy Fundusz Walutowy publikuje w bazie World Economic Outlook (WEO) dane dotyczące PKB w cenach bieżących, realnej dynamiki gospodarczej oraz PKB per capita według parytetu siły nabywczej. W edycji WEO z kwietnia 2026 r. PKB Gambii oszacowano na około 2,79 mld USD, a PKB per capita według PPP na około 3,86 tys. dolarów międzynarodowych.
Różnice między wartościami Banku Światowego i MFW mogą wynikać z odmiennych założeń dotyczących kursów walutowych, terminów aktualizacji rachunków narodowych, zakresu uwzględnianej działalności oraz metod prognozowania.
Definicja i konstrukcja PKB nominalnego
PKB nominalny mierzy wielkość gospodarki w cenach bieżących. Zgodnie z definicją Banku Światowego obejmuje sumę wartości dodanej wytworzonej przez wszystkich rezydentów gospodarki, powiększoną o podatki od produktów i pomniejszoną o subsydia nieuwzględnione w wartości produktów.
Wskaźnik oblicza się bez potrącania amortyzacji oraz kosztów związanych z wyczerpywaniem i degradacją zasobów naturalnych.
Przeliczenie PKB na dolary amerykańskie następuje według średniego lub oficjalnego kursu walutowego obowiązującego w danym roku. Nominalny PKB zależy więc nie tylko od wielkości produkcji, lecz także od inflacji i zmian kursowych.
W przypadku Gambii wartość nominalnego PKB zwiększała się pod wpływem realnej ekspansji gospodarki, wzrostu cen i zmian wartości waluty. W 2023 r. PKB w cenach bieżących wynosił około 2,4 mld USD, populacja liczyła 2,8 mln osób, a PKB per capita osiągał 853,1 USD. Dla 2025 r. wartości te oszacowano odpowiednio na 2,59 mld USD i 919,1 USD.
Nominalny PKB służy między innymi do obliczania udziału kraju w gospodarce światowej, relacji zadłużenia publicznego do PKB oraz dochodu przypadającego na mieszkańca. Nie wystarcza jednak do oceny zmian realnej aktywności gospodarczej.
W Gambii, gdzie inflacja cen żywności bywa wysoka i zmienna, wzrost nominalnego PKB może zawyżać skalę rzeczywistej poprawy sytuacji gospodarczej.
PKB realny w cenach stałych
PKB realny mierzy zmiany wielkości produkcji po skorygowaniu o zmiany cen. Bank Światowy prezentuje dane dla Gambii w stałych cenach z 2015 r. Oznacza to, że wartości zostały zdeflowane i przedstawione według poziomu cen obowiązującego w roku bazowym.
Realny PKB per capita oblicza się przez podzielenie PKB w cenach stałych przez liczbę ludności w połowie roku. Wskaźnik ten pozwala porównywać poziom produkcji przypadającej na mieszkańca bez zniekształceń wynikających z inflacji.
Według danych Banku Światowego realny PKB Gambii w 1986 r. wynosił około 591,8 mln USD w cenach z 2015 r., natomiast realny PKB per capita w 1984 r. osiągał około 694,3 USD. Wartości te potwierdzają bardzo niski poziom dochodu na mieszkańca przed rozpoczęciem analizowanego okresu.
W latach 1990–2016 realny PKB zwiększał się średnio o 2,8% rocznie. Po transformacji demokratycznej tempo wzrostu wyraźnie przyspieszyło: w latach 2017–2023 wynosiło średnio około 4,9% rocznie, a w latach 2017–2024 około 5% rocznie.
PKB per capita i wskaźniki PPP
PKB per capita oblicza się przez podzielenie PKB przez liczbę mieszkańców. Wskaźnik może być przedstawiany w cenach bieżących, cenach stałych lub według parytetu siły nabywczej (PPP).
W 2023 r. PKB per capita Gambii w cenach bieżących wynosił 853,1 USD, a w 2025 r. został oszacowany na 919,1 USD. Wzrost wartości nominalnej nie oznacza jednak analogicznej poprawy dobrobytu, ponieważ część zmiany może wynikać z inflacji.
PKB per capita według PPP uwzględnia różnice w poziomie cen między krajami i jest wyrażany w dolarach międzynarodowych. Według Banku Światowego w 2019 r. wskaźnik ten wynosił dla Gambii około 2421,7 dolara międzynarodowego. MFW szacuje, że w późniejszym okresie wartość wzrosła do około 3860 dolarów międzynarodowych.
PPP jest szczególnie przydatny w porównaniach międzynarodowych, ponieważ ogranicza wpływ różnic cenowych i kursowych. Nawet po takim przeliczeniu dochód na mieszkańca w Gambii pozostaje jednak znacznie niższy niż w krajach o średnich i wysokich dochodach.
Obserwacje, szacunki i prognozy
Dane historyczne należy odróżniać od szacunków i prognoz. WDI oraz dokumenty Banku Światowego oznaczają część najnowszych wartości jako szacunki ekspertów. Oznacza to, że opierają się one na aktualnie dostępnych informacjach, lecz nie muszą jeszcze stanowić ostatecznych, zweryfikowanych danych rachunków narodowych.
Wartości dotyczące lat 2024–2026 mają w dużej mierze charakter szacunkowy lub projekcyjny. Rok 2023 można uznać za ostatni okres oparty przede wszystkim na danych historycznych, chociaż również te wartości mogą podlegać późniejszym rewizjom.
Kontekst gospodarczy Gambii
Tło historyczne i polityczne po 1990 r.
Gambia jest jednym z najmniejszych państw Afryki kontynentalnej pod względem powierzchni i liczby ludności. Jej populacja wzrosła z około 1 mln mieszkańców na początku lat 90. do około 2,8 mln w 2023 r.
Gospodarka kraju opiera się przede wszystkim na następujących źródłach aktywności:
- rolnictwie,
- usługach i turystyce,
- drobnej produkcji,
- przekazach pieniężnych od emigrantów.
Taka struktura zwiększa podatność Gambii na susze, powodzie, zmiany cen żywności i energii, sezonowość ruchu turystycznego oraz wahania koniunktury w krajach, w których pracują Gambijczycy.
Okres 1990–2016 charakteryzował się długotrwałymi rządami autorytarnymi, słabością instytucji i niepewnością regulacyjną. Czynniki te ograniczały napływ inwestycji oraz utrudniały długoterminowe planowanie gospodarcze.
W 2017 r., po zakończeniu wieloletnich rządów prezydenta Yahyi Jammeha, rozpoczęła się transformacja demokratyczna. Zmiana polityczna umożliwiła zacieśnienie współpracy z Bankiem Światowym i MFW, wdrażanie reform strukturalnych oraz poprawę klimatu inwestycyjnego.
Okres niskiego wzrostu w latach 1990–2016
W latach 1990–2016 tempo wzrostu gospodarki było zbyt niskie w stosunku do przyrostu ludności. Realny PKB zwiększał się średnio o 2,8% rocznie, ale PKB per capita spadał o około 0,4% rocznie. Oznaczało to stagnację lub regres przeciętnego dochodu mieszkańców.
W niektórych latach pojawiały się krótkotrwałe okresy szybszego wzrostu, wynikające między innymi z dobrych plonów, ożywienia turystyki lub napływu pomocy zagranicznej. Efekty te były jednak często niwelowane przez susze, powodzie, wzrost cen żywności i kryzysy polityczne.
Brak stabilnego otoczenia instytucjonalnego ograniczał inwestycje w infrastrukturę, edukację i ochronę zdrowia. Nominalna wartość PKB mogła więc rosnąć wraz z cenami i liczbą ludności, podczas gdy realny dochód na mieszkańca pozostawał w stagnacji.
Przyspieszenie wzrostu po transformacji demokratycznej
Po 2017 r. średnie tempo realnego wzrostu PKB zwiększyło się z 2,8% do około 5% rocznie, a dynamika PKB per capita zmieniła się z ujemnej na dodatnią.
W latach 2017–2023 realny PKB rósł średnio o 4,9% rocznie, a realny PKB per capita o 2,2%. Dla okresu 2017–2024 wartości te wynosiły odpowiednio około 5% i 2,7% rocznie.
Do przyspieszenia przyczyniły się przede wszystkim następujące czynniki:
- stabilizacja polityczna – ograniczyła niepewność i poprawiła warunki prowadzenia działalności;
- lepsze zarządzanie makroekonomiczne – wzmocniło wiarygodność polityki gospodarczej;
- współpraca z partnerami zagranicznymi – ułatwiła pozyskiwanie finansowania i pomocy technicznej;
- reformy sektora publicznego i otoczenia inwestycyjnego – stworzyły korzystniejsze warunki dla aktywności gospodarczej.
Wzrost nie przełożył się jednak równie szybko na ograniczenie skrajnego ubóstwa. Według Banku Światowego udział mieszkańców żyjących poniżej progu 3 USD dziennie według PPP z 2021 r. zmniejszył się z 22% w 2020 r. do 21,5% w 2024 r.
Skutki pandemii, konfliktów i inflacji
Pandemia COVID-19 silnie ograniczyła ruch turystyczny, będący ważnym źródłem dochodów Gambii. Zakłócenia z lat 2020–2021 osłabiły aktywność gospodarczą i pogorszyły sytuację części gospodarstw domowych.
W kolejnych latach gospodarkę obciążały wzrost cen żywności i energii, presja na bilans płatniczy oraz osłabienie waluty. Bank Światowy prognozuje jednak, że w 2026 r. PKB może wzrosnąć o 5,3%, w tym o 3% w przeliczeniu na mieszkańca, dzięki ekspansji obejmującej wiele sektorów.
Inflacja spadła w 2025 r. do 7,9%, czemu sprzyjały niższe ceny żywności i zaostrzenie polityki pieniężnej. Niższa inflacja ułatwia ocenę, w jakim stopniu wzrost nominalnego PKB wynika z rzeczywistego zwiększenia produkcji, a w jakim ze wzrostu cen.
Dynamika PKB Gambii w ujęciu nominalnym i realnym
Najważniejsze wartości i okresy
Dane dla lat 1990–2023 obejmują dwie wyraźne fazy: okres niskiego wzrostu w latach 1990–2016 oraz przyspieszenie po transformacji demokratycznej w latach 2017–2023. Wartości dla lat 2024–2025 mają głównie charakter szacunkowy lub projekcyjny.
Najważniejsze dane przedstawia poniższe zestawienie:
| Rok lub okres | PKB | PKB per capita | Dynamika realnego PKB | PKB per capita według PPP | Charakter danych | Główne źródło |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1984 | – | 694,3 USD w cenach stałych z 2015 r. | – | – | wartość historyczna | Bank Światowy, WDI |
| 1986 | 591,8 mln USD w cenach stałych z 2015 r. | – | – | – | wartość historyczna | Bank Światowy, WDI |
| 1990–2016 | – | spadek realny o 0,4% rocznie | 2,8% średniorocznie | – | średnia dla okresu | Bank Światowy, Macro Poverty Outlook |
| 2017–2023 | – | wzrost realny o 2,2% rocznie | 4,9% średniorocznie | – | średnia dla okresu | Bank Światowy, Macro Poverty Outlook |
| 2019 | – | – | – | 2421,7 dolara międzynarodowego | dane WDI | Bank Światowy |
| 2023 | 2,4 mld USD w cenach bieżących | 853,1 USD w cenach bieżących | około 5,9% | – | głównie dane historyczne | Bank Światowy i MFW |
| 2017–2024 | – | wzrost realny o 2,7% rocznie | 5% średniorocznie | – | obserwacje i szacunki | Bank Światowy, Macro Poverty Outlook |
| 2025 | 2,59 mld USD według Banku Światowego; około 2,79 mld USD według MFW | 919,1 USD w cenach bieżących | 5,9% | około 3860 dolarów międzynarodowych | szacunki | Bank Światowy i MFW |
Dane wskazują na wyraźny wzrost nominalnej wielkości gospodarki. W 2023 r. PKB Gambii wynosił około 2,4 mld USD, a w 2025 r. Bank Światowy szacował go na 2,59 mld USD. W tym samym czasie PKB per capita zwiększył się z 853,1 USD do 919,1 USD.
Nie należy bezpośrednio porównywać realnego PKB z lat 80., wyrażonego w cenach stałych z 2015 r., z późniejszym PKB nominalnym w cenach bieżących. Są to odmienne kategorie ekonomiczne, wykorzystywane do innych celów analitycznych.
Analiza trendów realnego PKB
W latach 1990–2016 gospodarka Gambii rozwijała się zbyt wolno, aby zapewnić wzrost dochodu przypadającego na mieszkańca. Realny PKB zwiększał się średnio o 2,8% rocznie, natomiast realny PKB per capita malał o 0,4%.
Po 2017 r. nastąpiło przejście od stagnacji dochodu na mieszkańca do jego realnego wzrostu. W latach 2017–2023 realny PKB zwiększał się średnio o 4,9% rocznie, a realny PKB per capita o 2,2%. Dla okresu 2017–2024 średnie tempo wynosiło odpowiednio 5% i 2,7%.
Nawet wzrost zbliżony do 5% rocznie nie gwarantuje jednak szybkiej konwergencji z krajami o średnich i wysokich dochodach. Gambia zaczyna z bardzo niskiego poziomu, a szybki przyrost ludności ogranicza wzrost produkcji przypadającej na jednego mieszkańca.
Czynniki stojące za zmianami PKB
Bank Światowy wiąże przyspieszenie po 2017 r. z ekspansją obejmującą wiele sektorów. Istotną rolę odgrywały rolnictwo, usługi, turystyka i drobna produkcja. Aktywności gospodarczej sprzyjały również stabilniejsze warunki polityczne oraz większe zaufanie partnerów zagranicznych.
Znaczenie miały także reformy zarządzania fiskalnego i pieniężnego. Konsolidacja fiskalna ma ograniczać ryzyko nadmiernego zadłużenia, natomiast zaostrzenie polityki pieniężnej pomogło obniżyć inflację.
Wsparcie Banku Światowego, MFW i innych partnerów umożliwiło finansowanie inwestycji infrastrukturalnych i społecznych oraz wzmacnianie administracji publicznej.
Połączenie stabilizacji politycznej, reform strukturalnych i pomocy zewnętrznej było jednym z najważniejszych źródeł przyspieszenia gospodarczego po 2017 r.
PKB per capita, ubóstwo i konwergencja
Trajektoria PKB per capita w cenach stałych
Realny PKB per capita pokazuje, jak zmienia się wielkość produkcji przypadająca na jednego mieszkańca po skorygowaniu o inflację. W 1984 r. wynosił około 694 USD w cenach z 2015 r., co wskazywało na bardzo niski poziom realnego dochodu.
W latach 1990–2016 wskaźnik malał średnio o 0,4% rocznie. Przez ponad dwie dekady wzrost całej gospodarki nie nadążał więc za przyrostem ludności. Taka sytuacja jest charakterystyczna dla gospodarek zmagających się z niską produktywnością, słabymi instytucjami i wysokim ryzykiem politycznym.
Po 2017 r. realny PKB per capita zaczął rosnąć. Średnie tempo wyniosło 2,2% rocznie w latach 2017–2023 oraz 2,7% w latach 2017–2024. Wskazuje to na rozpoczęcie procesu konwergencji dochodowej, choć z bardzo niskiego poziomu.
PKB per capita według PPP i porównania międzynarodowe
PKB per capita według PPP pozwala porównywać siłę nabywczą dochodu między krajami. W 2019 r. wartość tego wskaźnika dla Gambii wynosiła około 2421,7 dolara międzynarodowego, a według późniejszych szacunków MFW wzrosła do około 3860 dolarów.
Skalę różnic dochodowych przedstawia poniższe zestawienie:
| Kraj | Rok | PKB per capita według PPP | Źródło |
|---|---|---|---|
| Gambia | 2019 | 2421,7 dolara międzynarodowego | Bank Światowy |
| Gambia | około 2025 | około 3860 dolarów międzynarodowych | MFW, WEO z kwietnia 2026 r. |
| Uganda | 2024 | 3273,3 dolara międzynarodowego | Bank Światowy |
| Nigeria | 2024 | 9086,9 dolara międzynarodowego | Bank Światowy |
| Peru | 2024 | 17 802,4 dolara międzynarodowego | Bank Światowy |
| Gruzja | najnowszy rok w WEO | około 33 990 dolarów międzynarodowych | MFW |
| Kanada | 2024 | 64 610,4 dolara międzynarodowego | Bank Światowy |
Porównanie pokazuje skalę dystansu dochodowego. PKB per capita według PPP w Gambii pozostaje znacznie niższy niż w Nigerii, Peru, Gruzji czy Kanadzie. Jest natomiast zbliżony do poziomu Ugandy, choć zestawienie wymaga ostrożności ze względu na różne lata referencyjne i źródła.
Związek PKB per capita ze skrajnym ubóstwem
Wzrost PKB per capita nie prowadzi automatycznie do równie szybkiego ograniczenia ubóstwa. Znaczenie mają również rozkład dochodów, dostęp do usług publicznych, sytuacja na rynku pracy i skuteczność systemu ochrony socjalnej.
W Gambii udział ludności żyjącej poniżej progu 3 USD dziennie według PPP z 2021 r. zmniejszył się z 22% w 2020 r. do 21,5% w 2024 r. Tak niewielka zmiana wskazuje, że korzyści ze wzrostu gospodarczego nie rozkładają się równomiernie.
Szybki przyrost ludności dodatkowo ogranicza poprawę wyników w przeliczeniu na mieszkańca. Realny wzrost PKB na poziomie 4,9–5% rocznie przekładał się na wzrost realnego PKB per capita wynoszący 2,2–2,7%.
PKB jako miara dobrobytu
Rola PKB w analizie gospodarczej
PKB pozostaje podstawowym wskaźnikiem wykorzystywanym w analizie gospodarczej i polityce publicznej. Mierzy łączny dochód uzyskany z produkcji dóbr i usług na określonym terytorium w danym okresie. Może być obliczany metodą produkcyjną, dochodową lub wydatkową.
W przypadku Gambii PKB służy do oceny skuteczności reform, zmian aktywności gospodarczej, ryzyka zadłużenia oraz możliwości finansowania usług publicznych. Dynamika realnego PKB pomaga również określić, czy kraj stopniowo wychodzi z pułapki niskiego dochodu.
Główne zalety PKB
Ustandaryzowana metodologia rachunków narodowych umożliwia porównywanie PKB między krajami i w czasie. Najważniejsze zalety wskaźnika obejmują:
- syntetyczną ocenę gospodarki – PKB pokazuje skalę aktywności ekonomicznej;
- analizę zmian w czasie – realna dynamika PKB pozwala identyfikować okresy wzrostu, stagnacji i recesji;
- porównania międzynarodowe – PKB per capita według PPP uwzględnia różnice w poziomie cen;
- wsparcie polityki publicznej – dane o PKB pomagają oceniać zadłużenie i możliwości finansowania usług publicznych.
W Gambii dynamika realnego PKB pozwala wyraźnie odróżnić okres stagnacji w latach 1990–2016 od przyspieszenia po 2017 r.
Fundamentalne ograniczenia PKB
PKB mierzy produkcję, ale nie pokazuje sposobu podziału dochodu. Nie informuje bezpośrednio o nierównościach dochodowych i majątkowych ani o tym, jaka część wzrostu trafia do najuboższych gospodarstw domowych.
Najważniejsze ograniczenia PKB są następujące:
- brak informacji o nierównościach – wzrost gospodarczy może przynosić korzyści jedynie wybranym grupom;
- pomijanie wielu wymiarów jakości życia – PKB nie mierzy bezpośrednio zdrowia, edukacji, bezpieczeństwa ani spójności społecznej;
- nieuwzględnianie kosztów środowiskowych – produkcja może rosnąć kosztem degradacji środowiska i wyczerpywania zasobów;
- niepełne ujęcie pracy nieodpłatnej – wskaźnik pomija opiekę domową, część produkcji na własne potrzeby i inne aktywności niewyceniane na rynku.
Ograniczenia te są szczególnie istotne w krajach o niskich dochodach, gdzie wiele osób zajmuje się rolnictwem samozaopatrzeniowym, opieką nad dziećmi i osobami starszymi lub pracuje w sektorze nieformalnym.
Specyficzne wyzwania dotyczące Gambii
Interpretację PKB Gambii utrudniają zmiany metodologiczne, ograniczona jakość części danych i duże znaczenie działalności nieformalnej. Aktualizacja roku bazowego może zmienić oszacowany poziom realnego PKB, nawet jeśli nie wpływa znacząco na ogólny kierunek dynamiki.
Gospodarka jest silnie uzależniona od rolnictwa, turystyki i przekazów pieniężnych. Sektory te są podatne na warunki pogodowe, pandemie, konflikty i zmiany światowej koniunktury, dlatego roczne tempo wzrostu może wykazywać duże wahania.
W kraju o bardzo niskich dochodach nawet niewielkie spowolnienie wzrostu może istotnie pogorszyć sytuację najuboższych. Z tego powodu PKB powinien być analizowany razem ze wskaźnikami ubóstwa, nierówności, zatrudnienia, zdrowia i edukacji.
Jakość danych, rewizje i zmiany metodologii
Zmiany roku bazowego
Dane Banku Światowego dotyczące realnego PKB i realnego PKB per capita Gambii są przedstawiane w stałych cenach z 2015 r. Zastosowanie wspólnego roku bazowego pozwala ograniczyć wpływ inflacji i zachować porównywalność wartości w czasie.
Zmiana roku bazowego wymaga przeliczenia całego szeregu historycznego. Może prowadzić do korekty poziomu PKB, szczególnie gdy zmieniła się struktura gospodarki lub pojawiły się dokładniejsze dane o cenach i produkcji.
Porównując różne publikacje, należy sprawdzać, czy wykorzystują ten sam rok bazowy i zbliżoną metodę deflacji. Bez tego bezpośrednie zestawianie wartości realnych może prowadzić do błędnych wniosków.
Różnice między danymi Banku Światowego i MFW
Bank Światowy szacuje nominalny PKB Gambii w 2025 r. na 2,59 mld USD, podczas gdy MFW podaje około 2,79 mld USD dla zbliżonego okresu. Rozbieżność może wynikać z różnic dotyczących kursu walutowego, daty aktualizacji, klasyfikacji działalności gospodarczej lub założeń prognostycznych.
Podobnej ostrożności wymagają dane PPP. Wartość Banku Światowego wynosząca 2421,7 dolara międzynarodowego dotyczy 2019 r., a szacunek MFW na poziomie około 3860 dolarów odnosi się do późniejszego okresu. Nie są to więc wartości bezpośrednio sprzeczne, ale nie powinny być porównywane bez uwzględnienia różnicy czasu i metodologii.
Rewizje danych
Dane PKB są regularnie aktualizowane po otrzymaniu nowych informacji z krajowych urzędów statystycznych i banków centralnych. Rewizje mogą dotyczyć cen bieżących i stałych, liczby ludności oraz wskaźników per capita.
Najnowsze wartości PKB Gambii mogą ulec zmianie w kolejnych edycjach WDI i WEO. Jest to standardowy element statystyki makroekonomicznej, wynikający z zastępowania danych wstępnych pełniejszymi i dokładniejszymi informacjami.