Kamerun – PKB na przestrzeni lat i PKB per capita

Spis treści

Dane z oficjalnych rachunków narodowych Kamerunu, baz Banku Światowego i MFW oraz publikacji krajowego urzędu statystycznego pozwalają odtworzyć historię produktu krajowego brutto (PKB) Kamerunu w latach 2021–2025. Obraz ten jest spójny, choć zawiera luki, rozbieżności i wartości podlegające rewizjom.

W analizowanym okresie Kamerun pozostawał krajem o niższym średnim dochodzie. Realny wzrost gospodarczy wynosił około 3–4% rocznie, lecz PKB per capita zwiększał się powoli, a skala ubóstwa pozostawała wysoka zarówno według międzynarodowej linii ubóstwa 2,15 USD PPP dziennie, jak i krajowego progu ubóstwa.

Dane pokazują wyraźne różnice między nominalnym PKB w cenach bieżących, realnym PKB w cenach stałych oraz PKB per capita wyrażonym w dolarach i według parytetu siły nabywczej (PPP). Ujawniają również ograniczenia PKB jako miary dobrobytu, szczególnie w warunkach nierówności, ubóstwa oraz dużego znaczenia zasobów naturalnych, których degradacja nie jest bezpośrednio ujmowana w standardowych rachunkach.

Zmiana roku bazowego rachunków narodowych na 2016, zgodnie z zaleceniami Systemu Rachunków Narodowych 2008, poprawiła jakość danych. Jednocześnie wymaga ostrożności, aby nie łączyć szeregów opartych na różnych metodach i latach bazowych.

Zakres analizy i źródła danych

Wybór okresu 2021–2025

Lata 2021–2025 tworzą wieloletni okres, dla którego dostępne są względnie spójne, choć częściowo nadal rewidowane dane w najważniejszych krajowych i międzynarodowych bazach statystycznych. Wszystkie lata objęto rachunkami narodowymi opartymi na roku bazowym 2016.

Oznacza to, że metodologia obliczania PKB oraz struktura cen i wag pozostają zasadniczo spójne. Różnice między seriami wynikają głównie z terminów aktualizacji, kursów walutowych, źródeł danych i zaokrągleń, a nie z fundamentalnych zmian metodologicznych.

Okres obejmuje wychodzenie gospodarki z zakłóceń wywołanych pandemią COVID-19 oraz fazę stopniowego ożywienia. Pozwala to powiązać dynamikę PKB ze zmianami zachodzącymi między innymi w rolnictwie, energetyce i przemyśle przetwórczym.

Dostępne informacje obejmują przede wszystkim:

  • nominalny PKB w cenach bieżących, wyrażony we frankach CFA i dolarach amerykańskich,
  • realną dynamikę PKB publikowaną przez Bank Światowy, MFW i Institut National de la Statistique,
  • PKB per capita w bieżących dolarach amerykańskich,
  • wybrane wartości PKB per capita według parytetu siły nabywczej.

Dla części lat i wskaźników występują luki lub rozbieżności, dlatego brakujących danych nie należy zastępować wartościami domyślnymi ani sztucznie interpolowanymi. Gdy nie ma udokumentowanych obserwacji, właściwsze jest wskazanie ograniczeń informacyjnych.

Dane za lata 2021–2023 można uznać w większości za obserwowane. Część wartości za lata 2024–2025 ma natomiast charakter wstępny lub szacunkowy. Dotyczy to szczególnie 2025 r., dla którego niektóre wskaźniki są prezentowane jako najnowsze dostępne wartości i mogą podlegać dalszym rewizjom.

INS, Bank Światowy i MFW

Informacje o gospodarce Kamerunu pochodzą z trzech głównych grup źródeł:

  • Institut National de la Statistique – publikuje krajowe rachunki narodowe w cenach bieżących i stałych, wyrażone we frankach CFA;
  • Bank Światowy – udostępnia dane w bazie World Development Indicators i serwisie World Bank Open Data;
  • Międzynarodowy Fundusz Walutowy – publikuje dane i prognozy przede wszystkim w bazie World Economic Outlook oraz dokumentach konsultacji artykułu IV.

Krajowy urząd statystyczny publikuje coroczne dokumenty „Comptes Nationaux”. Prezentuje w nich PKB według podejścia produkcyjnego, dochodowego i wydatkowego, wraz z danymi o produkcji, konsumpcji pośredniej, wartości dodanej i podatkach netto od produktów. Rachunki za analizowany okres wykorzystują rok bazowy 2016.

Bank Światowy udostępnia między innymi następujące szeregi:

  • NY.GDP.MKTP.CD – PKB w bieżących dolarach amerykańskich,
  • NY.GDP.MKTP.KD.ZG – roczna dynamika realnego PKB,
  • NY.GDP.PCAP.CD – PKB per capita w bieżących dolarach amerykańskich,
  • NY.GDP.PCAP.PP.KD – PKB per capita w stałych dolarach międzynarodowych według PPP.

Wartości PKB w bieżących dolarach prezentuje również Federal Reserve Bank of St. Louis w bazie FRED, wykorzystując dane Banku Światowego. Szereg „Gross Domestic Product for Cameroon” opisano jako roczne dane w bieżących dolarach amerykańskich, bez korekty sezonowej.

Zgodnie z tą definicją PKB obejmuje sumę wartości dodanej wytworzonej przez rezydentów oraz podatki od produktów pomniejszone o subsydia. Nie uwzględnia potrącenia amortyzacji ani zużycia zasobów naturalnych.

MFW publikuje nominalny PKB jako NGDPD, a realną dynamikę PKB jako NGDP_RPCH. Dane Funduszu nie zawsze są identyczne z wartościami Banku Światowego, ponieważ MFW może wykorzystywać własne oszacowania dla najnowszych lat lub informacje pozyskane w ramach konsultacji artykułu IV.

Za podstawowy szereg nominalnego PKB w dolarach można przyjąć dane WDI/FRED, natomiast dane MFW służą jako ważny punkt odniesienia dla realnej dynamiki i ogólnej oceny gospodarki.

PKB nominalny, realny i per capita według PPP

PKB nominalny, realny PKB oraz PKB per capita opisują różne aspekty gospodarki i nie powinny być używane zamiennie.

PKB nominalny przedstawia wartość produkcji finalnej w cenach obowiązujących w danym roku. Obejmuje sumę wartości dodanej i podatków netto od produktów. W krajowych rachunkach jest wyrażany w miliardach XAF, natomiast Bank Światowy przelicza go na dolary amerykańskie według odpowiednich kursów walutowych.

Przeliczenie na dolary wprowadza dodatkową zmienność. Zmiana wartości PKB w USD może wynikać nie tylko ze wzrostu produkcji i cen krajowych, lecz także z wahań kursu franka CFA wobec dolara.

Realny PKB mierzy wartość produkcji w cenach stałych, ograniczając wpływ inflacji na porównania między latami. W Kamerunie wykorzystywany jest rok bazowy 2016. Roczna dynamika realnego PKB pokazuje, o ile zmieniła się wielkość produkcji po wyeliminowaniu zmian cen.

Dla 2024 r. zarówno Bank Światowy, jak i INS wskazują realny wzrost na poziomie 3,5%, wobec około 3,2–3,3% w 2023 r. i 3,7% w 2022 r.

PKB per capita powstaje przez podzielenie PKB przez liczbę mieszkańców. W ujęciu nominalnym jest często wyrażany w bieżących dolarach, co ułatwia prezentację, ale nie uwzględnia różnic w poziomie cen między państwami.

PKB per capita według PPP jest wyrażany w dolarach międzynarodowych. Jeden dolar międzynarodowy ma odpowiadać sile nabywczej dolara amerykańskiego w określonym roku referencyjnym. Szereg NY.GDP.PCAP.PP.KD wykorzystuje stałe dolary międzynarodowe z 2021 r., korygując zarówno różnice cen między krajami, jak i zmiany cen w czasie.

Publikacje Banku Światowego podają również wartości według PPP z 2017 r., na przykład 3724 USD na mieszkańca w 2022 r. Takiej wartości nie należy bezpośrednio porównywać z szeregiem opartym na PPP z 2021 r., ponieważ różne lata referencyjne oznaczają odmienne poziomy cen i parytety.

PPP oblicza się na podstawie porównania cen koszyków towarów i usług, między innymi z wykorzystaniem danych International Comparison Program, Eurostatu i OECD. W analizie materialnego poziomu życia i wielkości gospodarki PPP jest zwykle bardziej miarodajne niż proste przeliczenie według kursu walutowego.

Kontekst makroekonomiczny Kamerunu

Pozycja dochodowa i cele rozwojowe

Kamerun jest klasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj o niższym średnim dochodzie. W publikacji „Cameroon Poverty Assessment 2024” wskazano, że PKB per capita wyniósł w 2022 r. 3724 USD według PPP z 2017 r. Plasowało to Kamerun w dolnym segmencie tej grupy dochodowej i poniżej wielu krajów o porównywalnej strukturze gospodarki.

Chociaż całkowity PKB Kamerunu wynosi kilkadziesiąt miliardów dolarów, produkcja przypadająca na mieszkańca pozostaje ograniczona. Jej wzrost jest zbyt wolny, aby kraj mógł szybko osiągnąć status państwa o wyższym średnim dochodzie.

National Development Strategy zakładała średni wzrost gospodarczy na poziomie około 6,6% rocznie w latach 2021–2024. Tymczasem rzeczywisty średni wzrost realnego PKB wyniósł w tym okresie około 3,4%, a więc był niemal o połowę niższy od celu.

Do najważniejszych barier rozwojowych należały:

  • luki infrastrukturalne,
  • słabość zarządzania publicznego,
  • niski poziom inwestycji prywatnych i publicznych,
  • konflikty wewnętrzne.

Ograniczenia te wpływały na dynamikę PKB per capita. Chociaż jego wartość w dolarach ponownie przekroczyła poziom sprzed pandemii, nie osiągnęła historycznego maksimum z 1986 r., szacowanego na około 1980 USD na mieszkańca.

Według Macro Poverty Outlook w 2023 r. PKB Kamerunu wyniósł 47,4 mld USD, a PKB per capita 1646,1 USD przy populacji liczącej około 28,8 mln osób. Dane te potwierdzają, że mimo ożywienia po pandemii przeciętny poziom dochodu pozostawał niski, a znaczna część ludności nadal żyła w ubóstwie.

Kamerun dysponuje sektorem naftowym, dużym rolnictwem, w tym produkcją kakao i bawełny, oraz rozległymi zasobami leśnymi. Potencjał ten nie jest jednak w pełni wykorzystywany. Publikacja Banku Światowego „Cameroon’s Green Gold: Unlocking the Value of Forests and Natural Capital” podkreśla znaczenie lasów jako „zielonego złota”, którego wartość gospodarcza i ekologiczna powinna być szerzej ujmowana w rachunku bogactwa narodowego.

Inflacja, zadłużenie i bilans zewnętrzny

Dynamika PKB w latach 2021–2025 kształtowała się pod wpływem inflacji, zadłużenia publicznego i sytuacji w handlu zagranicznym. Czynniki te oddziaływały na realną wartość produkcji oraz stabilność makroekonomiczną kraju.

Według Banku Światowego średnioroczna inflacja obniżyła się z około 7,4% w 2023 r. do 4,5% w 2024 r., a następnie do około 4,1% w połowie 2025 r. Oczekiwano dalszego spadku w kierunku 3%, zgodnie z kryterium konwergencji wspólnoty walutowej CEMAC.

Niższa inflacja ułatwia interpretację danych nominalnych. Przy wolniejszym wzroście cen zwiększenie nominalnego PKB w większym stopniu może odzwierciedlać realny wzrost produkcji.

Pod koniec 2024 r. dług sektora instytucji rządowych i samorządowych osiągnął około 43,4% PKB. Dług zagraniczny odpowiadał 29,0% PKB, a krajowy 14,4% PKB. Podwyższone zadłużenie ograniczało przestrzeń fiskalną potrzebną do finansowania inwestycji publicznych.

Deficyt fiskalny zwiększył się z około 0,7% PKB w 2023 r. do 1,5% PKB w 2024 r., głównie ze względu na wzrost wydatków bieżących i niższe od oczekiwanych wpływy podatkowe. Rosnące zadłużenie i deficyt mogą w przyszłości ograniczać finansowanie infrastruktury oraz innych sektorów wspierających wzrost.

Bilans zewnętrzny zależał od eksportu surowców, zwłaszcza kakao i bawełny, a także od kosztów importu energii i dóbr kapitałowych. Wzrost cen kakao, poprawa plonów bawełny i lepsze dostawy energii dla przemysłu przyczyniły się do zmniejszenia deficytu rachunku bieżącego z około 4,1% PKB w 2023 r. do 3,4% PKB w 2024 r.

Eksport netto nadal miał jednak ujemny wkład w realny wzrost gospodarczy. Według INS jego wkład w 2024 r. pogorszył się o około 0,2 pkt proc., wobec 0,1 pkt proc. w 2023 r. Poprawa cen eksportowych współistniała więc z niekorzystnym saldem wymiany w ujęciu ilościowym.

Wzrost PKB nie przekładał się bezpośrednio na poprawę sytuacji przeciętnego mieszkańca. Wysoka inflacja w 2023 r., zadłużenie oraz nierówny podział efektów wzrostu sprawiały, że część gospodarstw domowych doświadczała stagnacji lub spadku realnych dochodów.

Nominalny PKB Kamerunu w latach 2021–2025

PKB w cenach bieżących

Nominalny PKB Kamerunu w bieżących dolarach amerykańskich można odtworzyć na podstawie szeregu Banku Światowego NY.GDP.MKTP.CD, udostępnianego również przez FRED. Wartości zaokrąglono do dwóch miejsc po przecinku:

Rok PKB w mld USD Status danych Źródło
2021 45,01 głównie obserwowane, po rewizji FRED/WDI
2022 44,35 głównie obserwowane, po rewizji FRED/WDI
2023 48,81 głównie obserwowane, po rewizji FRED/WDI
2024 53,30 wstępne lub częściowo obserwowane FRED/WDI
2025 58,93 wstępne lub szacunkowe FRED/WDI

Dane są publikowane jako roczne wartości w bieżących dolarach amerykańskich, bez korekty sezonowej. Przedstawiają PKB w cenach danego roku po przeliczeniu z waluty krajowej na dolary.

Wartości za 2023 r. różnią się między publikacjami Banku Światowego. Macro Poverty Outlook podaje 47,4 mld USD, natomiast nowszy szereg WDI/FRED wskazuje 48,81 mld USD. Różnica prawdopodobnie wynika z późniejszej rewizji danych. W analizie szeregu czasowego należy korzystać z najnowszej wersji, jednocześnie informując o wcześniejszych oszacowaniach.

Nominalny PKB spadł z około 45,01 mld USD w 2021 r. do 44,35 mld USD w 2022 r., mimo dodatniego realnego wzrostu gospodarczego. Mogło to wynikać ze zmiany kursu XAF wobec dolara oraz metody przeliczania danych, a nie z rzeczywistego ograniczenia produkcji.

W 2022 r. realny PKB wzrósł o około 3,7%, dlatego spadku nominalnego PKB w dolarach nie należy interpretować jako recesji. Dane nominalne w USD powinny być analizowane razem z PKB realnym oraz wartościami wyrażonymi w walucie krajowej.

W latach 2023–2025 nominalny PKB wyraźnie wzrastał. Zwiększenie wartości z 48,81 mld USD w 2023 r. do 53,30 mld USD w 2024 r. oznaczało wzrost o około 9,2%. Wartość 58,93 mld USD w 2025 r. odpowiadała kolejnemu przyrostowi o około 10,5%.

Dynamika nominalna była znacznie wyższa od realnej, co wskazuje na istotną rolę zmian cen i kursu walutowego. Dane za lata 2024–2025 mogą jeszcze zostać zrewidowane.

Porównanie danych INS, Banku Światowego i MFW

INS publikuje PKB w miliardach XAF wraz ze szczegółowym rozbiciem zgodnym z podejściem produkcyjnym. Dokumenty „Comptes Nationaux 2024” i „Comptes Nationaux 2025” zawierają dane o produkcji, konsumpcji pośredniej, wartości dodanej i podatkach netto od produktów dla lat 2019–2025.

Dla 2019 r. PKB po dodaniu podatków netto do wartości dodanej wynosił 23 243,7 mld XAF. Niepełnych fragmentów publikacji nie należy jednak wykorzystywać do samodzielnego konstruowania całego szeregu za lata 2020–2025.

Relację między PKB w XAF a PKB w dolarach determinuje kurs walutowy. Kamerun należy do CEMAC i korzysta z franka CFA powiązanego z euro, dlatego kurs XAF względem dolara zależy również od notowań euro. Rozbieżności między Bankiem Światowym a MFW mogą wynikać z zastosowania innych kursów lub okresów ich uśredniania.

MFW podaje, że nominalny PKB Kamerunu w 2025 r. wyniósł około 52,38 mld USD, podczas gdy WDI/FRED wskazuje 58,93 mld USD. Różnica może wynikać z odmiennej metody przeliczeń, terminu aktualizacji lub wykorzystania wcześniejszej wersji danych krajowych. Nie oznacza natomiast zasadniczo odmiennej oceny kierunku zmian gospodarczych.

Wskaźniki realnej dynamiki są znacznie bardziej zbieżne. INS, Bank Światowy i MFW wskazują, że w latach 2022–2024 Kamerun notował dodatni wzrost realnego PKB w przedziale 3,2–3,7%, a w 2024 r. wyniósł on około 3,5%.

Czynniki wpływające na nominalny PKB

Zmiany nominalnego PKB w latach 2021–2025 wynikały z połączenia czynników realnych, cenowych i walutowych. Najważniejsze z nich obejmowały:

  • rolnictwo eksportowe – wzrost produkcji i cen kakao oraz poprawę plonów bawełny;
  • energetykę – lepsze zaopatrzenie przemysłu w energię elektryczną i ograniczenie części zakłóceń produkcyjnych;
  • inwestycje publiczne – nakłady na infrastrukturę, energetykę i budownictwo;
  • inflację i kurs walutowy – wzrost cen krajowych oraz zmiany kursu XAF wobec dolara.

Wysoka inflacja w 2023 r. zwiększała nominalną wartość PKB w walucie krajowej, ale jej przełożenie na dolary zależało od kursu XAF/USD. Bez danych o realnym PKB i PPP nie można wiarygodnie oddzielić efektu zwiększenia produkcji od wpływu cen i kursów walutowych.

Realny wzrost PKB w latach 2022–2025

Miary realnego wzrostu

Realny wzrost PKB mierzy zmiany ilości wytwarzanych dóbr i usług po ograniczeniu wpływu inflacji. W przypadku Kamerunu wskaźnik ten publikuje Bank Światowy jako „GDP growth (annual %)” oraz INS w dokumentach „Comptes Nationaux”.

Realny PKB jest obliczany z wykorzystaniem cen roku bazowego 2016. Dostępne dane wskazują na wzrost wynoszący:

  • 3,7% w 2022 r.,
  • 3,2–3,3% w 2023 r.,
  • 3,5% w 2024 r.,
  • około 3,2% w 2025 r.

Wartość za 2025 r. ma charakter szacunkowy.

Wzrost całkowitego realnego PKB należy odróżnić od wzrostu realnego PKB per capita. Pierwszy wskaźnik mierzy zmianę produkcji całej gospodarki, natomiast drugi uwzględnia również wzrost liczby ludności.

Realny wzrost na poziomie 3–4% rocznie nie oznacza równie szybkiego wzrostu dochodu na mieszkańca. Ponieważ populacja Kamerunu rośnie, poprawa przypadająca na jedną osobę jest znacznie mniejsza, co utrudnia szybkie ograniczanie ubóstwa.

Trajektoria wzrostu

W 2022 r. realny PKB zwiększył się o około 3,7%. Było to tempo wyższe niż w okresie pandemii, ale nadal niższe od założeń strategii rozwojowej. Ożywieniu sprzyjała poprawa warunków popytowych i podażowych w rolnictwie oraz przemyśle przetwórczym.

W 2023 r. wzrost spowolnił do około 3,2–3,3%. Negatywnie oddziaływały ograniczenia infrastrukturalne, słabość zarządzania, konflikty wewnętrzne oraz wysoka inflacja zmniejszająca realną siłę nabywczą gospodarstw domowych.

W 2024 r. nastąpiło niewielkie przyspieszenie do około 3,5%. Wzrost wspierały wyższe ceny kakao, lepsze plony bawełny i poprawa dostaw energii elektrycznej dla przemysłu. Tempo nadal pozostawało jednak wyraźnie niższe od celu NDS wynoszącego średnio 6,6% rocznie.

Dane za 2025 r., wskazujące na wzrost około 3,2%, należy traktować jako wstępne. Wartość ta wpisuje się w trend umiarkowanego rozwoju bez trwałego przyspieszenia.

Średni wzrost wynoszący około 3,4% w latach 2021–2024 był niemal o połowę niższy od celu przyjętego w strategii rozwojowej.

Sektorowe uwarunkowania wzrostu

Na dynamikę realnego PKB w latach 2022–2025 wpływały przede wszystkim trzy grupy sektorów:

  • rolnictwo eksportowe – produkcja kakao i bawełny zwiększała wartość dodaną rolnictwa i przetwórstwa spożywczego;
  • energetyka i przemysł – lepsze dostawy energii ograniczały przestoje i umożliwiały zwiększenie produkcji;
  • budownictwo i infrastruktura – inwestycje publiczne wspierały aktywność gospodarczą i wartość dodaną.

Eksport netto nadal miał ujemny wkład we wzrost, ponieważ eksport nie rekompensował w pełni importu dóbr kapitałowych i konsumpcyjnych. Sektor energetyczny odgrywał podwójną rolę: poprawa podaży energii wspierała przemysł, natomiast ceny paliw i energii oddziaływały na inflację oraz bilans zewnętrzny.

PKB per capita jako miara przeciętnego dochodu

Nominalny PKB per capita w latach 2023–2025

PKB per capita w bieżących dolarach amerykańskich pokazuje wartość produkcji przypadającą na jednego mieszkańca. Dla Kamerunu dostępne są następujące wartości pochodzące z publikacji i baz Banku Światowego:

Rok PKB per capita w USD Źródło Uwagi
2023 1646,1 Macro Poverty Outlook bieżące USD
2024 1798,3 zestawienie CEMAC bieżące USD, dane WDI/MFMod
2024 1467,0 Cameroon Economic Update prawdopodobnie inne ujęcie cenowe
2025 1972,4 World Bank Open Data bieżące USD, wartość wstępna

Według Macro Poverty Outlook w 2023 r. PKB per capita wyniósł 1646,1 USD, przy całkowitym PKB 47,4 mld USD i populacji liczącej około 28,8 mln osób.

W zestawieniu dotyczącym CEMAC dla 2024 r. wskazano 1798,3 USD na mieszkańca przy całkowitym PKB 52,9 mld USD. World Bank Open Data podaje natomiast, że w 2025 r. wskaźnik osiągnął 1972,4 USD, przy całkowitym PKB 58,93 mld USD.

W publikacji ekonomicznej dotyczącej Kamerunu pojawia się również wartość 1467 USD dla 2024 r. Według dokumentu przekroczyła ona poziom sprzed pandemii, ale pozostała poniżej historycznego maksimum z 1986 r., wynoszącego około 1980 USD.

Różnica między 1467 USD a 1798,3 USD dla tego samego roku może wynikać z zastosowania odmiennych szeregów lub sposobów przeliczenia. Pierwsza wartość może odnosić się do cen stałych, natomiast druga do bieżących dolarów. Bez jednoznacznej informacji o bazie cenowej nie należy traktować ich jako bezpośrednio porównywalnych.

W latach 2023–2025 nominalny PKB per capita wzrósł z około 1646 USD do około 1972 USD, czyli o blisko 20%. Realny wzrost przypadający na mieszkańca był jednak niższy, ponieważ część zmiany wynikała z inflacji i kursu walutowego.

PKB per capita według PPP

PKB per capita według PPP pozwala ocenić poziom produkcji na mieszkańca po uwzględnieniu różnic cen między krajami. Ważnym punktem odniesienia jest wartość 3724 USD według PPP z 2017 r. w 2022 r., podana w „Cameroon Poverty Assessment 2024”.

Oznacza ona, że produkcja przypadająca na przeciętnego mieszkańca Kamerunu odpowiadała sile nabywczej 3724 dolarów międzynarodowych z 2017 r. Poziom ten był niższy niż w wielu krajach o podobnej strukturze gospodarczej oraz w państwach aspiracyjnych.

Wartość oparta na PPP z 2017 r. nie jest bezpośrednio porównywalna z szeregiem WDI wyrażonym w stałych dolarach międzynarodowych z 2021 r. Różne lata bazowe oznaczają odmienne zestawy parytetów i poziomów cen. Na podstawie pojedynczej obserwacji nie należy więc tworzyć ciągłego szeregu za lata 2021–2025.

Nawet po uwzględnieniu niższego poziomu cen przeciętna produkcja i dochód na mieszkańca w Kamerunie pozostają ograniczone. Wpływa to na skalę ubóstwa oraz zdolność państwa do finansowania usług publicznych z krajowych zasobów.

PKB per capita a ubóstwo

Wzrost PKB per capita nie prowadzi automatycznie do szybkiego ograniczenia ubóstwa. Według danych z 2021 r. około 23% mieszkańców Kamerunu żyło poniżej międzynarodowej linii ubóstwa wynoszącej 2,15 USD PPP dziennie na osobę.

Wyniki piątego badania gospodarstw domowych ECAM-5, przeprowadzonego od października 2021 r. do września 2022 r., wskazują, że 37,7% mieszkańców żyło poniżej krajowej linii ubóstwa wynoszącej 296 691 XAF na osobę rocznie. Odpowiadało to około 3,04 USD według PPP z 2017 r. dziennie.

Ponad jedna trzecia ludności pozostawała więc uboga według krajowej definicji, mimo że średni PKB per capita według PPP wynosił 3724 USD. Różnica pokazuje, że wartość przeciętna nie informuje o sposobie podziału dochodów i produkcji.

Według części danych dotyczących CEMAC, mimo realnego wzrostu PKB o 3,5% w 2024 r., odsetek osób żyjących poniżej międzynarodowej linii ubóstwa wzrósł do około 23,3%.

Jednoczesny wzrost PKB i ubóstwa pokazuje, że PKB per capita nie jest wystarczającą miarą dobrostanu bez informacji o dystrybucji dochodów, kosztach życia i jakości usług publicznych.

Regionalne nierówności w dostępie do edukacji, ochrony zdrowia, infrastruktury i energii sprawiają, że korzyści ze wzrostu gospodarczego mogą koncentrować się w wybranych regionach i grupach społecznych.

Użyteczność i ograniczenia PKB per capita

Realny PKB i PKB per capita pozwalają ocenić, czy gospodarka rośnie oraz czy wzrost może zwiększać przeciętną wartość produkcji przypadającą na mieszkańca. Wskaźniki te są ważne w analizach polityki fiskalnej, zadłużenia, bilansu zewnętrznego i pozycji kraju na tle innych gospodarek.

Doświadczenie Kamerunu pokazuje jednak, że wzrost na poziomie 3–4% rocznie, przy szybko rosnącej populacji i znacznych nierównościach, nie musi prowadzić do wyraźnego ograniczenia ubóstwa ani poprawy jakości edukacji, ochrony zdrowia czy środowiska.

PKB mierzy skalę produkcji, ale nie pokazuje, kto korzysta ze wzrostu ani czy rozwój odbywa się w sposób trwały i inkluzywny.

Metodologia rachunków narodowych

Zmiana roku bazowego z 2005 na 2016

Jednym z najważniejszych wydarzeń metodologicznych była zmiana roku bazowego rachunków narodowych z 2005 na 2016. Polegała ona na aktualizacji struktury cen i wag wykorzystywanych do przeliczania nominalnych wartości PKB na wartości realne oraz do szacowania wartości dodanej poszczególnych sektorów.

Poprzednią zmianę roku bazowego na 2005 wdrożono w 2017 r. Kolejną aktualizację, do roku 2016, przeprowadził INS w grudniu 2020 r. przy wsparciu technicznym MFW.

Jej celem było lepsze odzwierciedlenie aktualnej struktury gospodarki, w tym:

  • rozwoju usług telekomunikacyjnych,
  • nowych form transportu,
  • znaczenia sektora nieformalnego,
  • zmian w konsumpcji gospodarstw domowych,
  • pojawienia się nowych produktów i rodzajów działalności.

Zmiana służyła również pełniejszemu wdrożeniu zaleceń Systemu Rachunków Narodowych 2008.

W aktualizacji wykorzystano między innymi wyniki badań konsumpcji gospodarstw domowych ECAM z lat 2001, 2007 i 2014, spisu przedsiębiorstw RGE 2016, badań rynku pracy i sektora nieformalnego EESI z lat 2005 i 2010, deklaracje podatkowe przedsiębiorstw DSF 2016 oraz bilans płatniczy opracowany zgodnie z podręcznikiem BPM6.

Według załącznika IV do publikacji MFW „Cameroon: 2021 Article IV Consultation and First Review” zmiana roku bazowego zwiększyła poziom nominalnego PKB o około 3,6% względem wartości obliczonej na podstawie roku 2005.

Rewizję można rozłożyć na wzrost o 3,8 pkt proc. wynikający z konsumpcji finalnej, spadek o 2,1 pkt proc. związany z akumulacją brutto oraz wzrost o 1,9 pkt proc. wynikający z eksportu netto. Aktualizacja dotyczyła więc przede wszystkim dokładniejszej wyceny konsumpcji i handlu zagranicznego.

Wpływ rewizji na poziom i dynamikę PKB

Zmiana roku bazowego wpływa zarówno na poziom PKB, jak i na jego dynamikę. Aktualizuje wartość gospodarki w roku bazowym i w latach przeliczonych wstecz oraz zmienia udział poszczególnych sektorów w tworzeniu PKB.

Podniesienie nominalnego PKB Kamerunu w 2016 r. o 3,6% nie oznaczało rzeczywistego zwiększenia produkcji. Było efektem dokładniejszego pomiaru działalności gospodarczej.

Wszystkie lata okresu 2021–2025 są obliczane z wykorzystaniem roku bazowego 2016, dzięki czemu dane realne pozostają zasadniczo porównywalne metodologicznie. Nie należy ich bezpośrednio łączyć ze starszymi szeregami opartymi na roku bazowym 2005.

Rewizje PKB są procesem ciągłym. INS, Bank Światowy i MFW aktualizują dane wraz z napływem nowych informacji. Przykładem jest różnica między wartością 47,4 mld USD dla 2023 r. w Macro Poverty Outlook a 48,81 mld USD w nowszym szeregu WDI/FRED.

Dane obserwowane i szacunki

Status danych różni się w zależności od roku:

  • lata 2021–2023 – dane są w większości oparte na oficjalnych rachunkach narodowych i pozostają względnie stabilne, choć nadal mogą podlegać niewielkim rewizjom;
  • rok 2024 – dostępne są szczegółowe rachunki krajowe, lecz część wartości może nadal mieć charakter wstępny;
  • rok 2025 – dane są wyraźnie bardziej szacunkowe i mogą zostać istotniej zrewidowane.

Bank Światowy podaje dla 2024 r. realny wzrost PKB na poziomie 3,5%, a FRED nominalny PKB wynoszący 53,30 mld USD. Wartości te można traktować jako w dużej mierze oparte na obserwacjach, ale nadal podatne na korekty.

Dla 2025 r. World Bank Open Data wskazuje PKB wynoszący 58,93 mld USD, PKB per capita równy 1972,4 USD oraz realny wzrost na poziomie 3,2%. MFW podaje natomiast nominalny PKB w wysokości 52,38 mld USD.

Wnioski dotyczące 2025 r. powinny uwzględniać wstępny charakter danych, rozbieżności między instytucjami oraz możliwość dalszych rewizji.

Znaczenie i ograniczenia PKB jako miary dobrobytu

Dlaczego PKB pozostaje centralnym wskaźnikiem

PKB, zarówno całkowity, jak i w przeliczeniu na mieszkańca, pozostaje podstawowym wskaźnikiem analizy gospodarczej i polityki publicznej. Jest oparty na standardowej metodologii SNA 2008, co ułatwia porównania między państwami i w czasie.

Wskaźnik ten jest powiązany z bazą podatkową i zdolnością państwa do finansowania wydatków publicznych. Wyższy PKB oznacza większy potencjał fiskalny, nawet jeśli efekty wzrostu nie są równomiernie rozdzielane.

PKB jest wykorzystywany między innymi do oceny:

  • tempa rozwoju gospodarki,
  • relacji długu i deficytu do wielkości gospodarki,
  • równowagi zewnętrznej i bilansu płatniczego,
  • ryzyka kredytowego kraju,
  • postępów w realizacji strategii rozwojowych.

PKB per capita według PPP ułatwia porównywanie realnego poziomu produkcji i siły nabywczej mieszkańców. Klasyfikacja krajów według poziomu dochodu opiera się jednak przede wszystkim na dochodzie narodowym brutto na mieszkańca, a nie bezpośrednio na PKB per capita.

Główne ograniczenia koncepcyjne i praktyczne

PKB mierzy wartość produkcji, ale nie pokazuje sposobu podziału dochodów. W Kamerunie wysoki odsetek ludności żyjącej poniżej krajowej i międzynarodowej linii ubóstwa sprawia, że wzrost może koncentrować się w grupach o wyższych dochodach, nie poprawiając istotnie sytuacji najuboższych.

PKB nie obejmuje w pełni nieodpłatnej pracy domowej, a pomiar działalności nieformalnej pozostaje trudny. Ma to szczególne znaczenie w Kamerunie, gdzie rolnictwo subsystencyjne, drobny handel i nieformalne usługi odgrywają ważną rolę. Zmiana roku bazowego poprawiła uwzględnienie tej działalności, ale nie wyeliminowała wszystkich problemów pomiarowych.

Standardowy PKB nie uwzględnia w pełni degradacji środowiska ani zużycia zasobów nieodnawialnych. Jest to szczególnie istotne w gospodarce wykorzystującej zasoby leśne, naftowe i mineralne. Eksploatacja tych zasobów może zwiększać bieżący PKB, a jednocześnie zmniejszać kapitał naturalny dostępny przyszłym pokoleniom.

PKB jest miarą przepływu produkcji, a nie stanu zgromadzonego bogactwa. Nie odzwierciedla bezpośrednio jakości edukacji, ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, infrastruktury ani satysfakcji z życia. W Kamerunie dostęp do wielu usług publicznych pozostaje ograniczony, szczególnie na obszarach wiejskich i peryferyjnych.

Wskaźnik jest również wrażliwy na kursy walutowe. Spadek nominalnego PKB w dolarach między 2021 a 2022 r. nie oznaczał zmniejszenia realnej produkcji. Porównania oparte wyłącznie na bieżących dolarach powinny być uzupełniane danymi w cenach stałych i według PPP.

„Zielone złoto” Kamerunu

Zasoby leśne Kamerunu, określane jako „zielone złoto”, dobrze pokazują ograniczenia PKB jako miary dobrobytu. Tradycyjne wskaźniki nie przedstawiają pełnej wartości lasów ani kosztów ich degradacji, mimo że gospodarka w znacznym stopniu korzysta z zasobów naturalnych.

Lasy są nie tylko źródłem drewna. Zapewniają również ważne usługi ekosystemowe:

  • pochłaniają dwutlenek węgla,
  • chronią różnorodność biologiczną,
  • wspierają retencję i obieg wody,
  • regulują lokalny klimat,
  • zapewniają źródła utrzymania lokalnym społecznościom.

Utrata tych funkcji może zmniejszać długoterminowy dobrobyt, nawet jeśli wycinka lasów zwiększa bieżącą wartość produkcji.

Pełniejsza ocena trwałości gospodarki wymaga rachunku bogactwa uwzględniającego zmiany wartości kapitału naturalnego, ludzkiego i produkcyjnego. W takim ujęciu wzrost PKB osiągany kosztem szybkiej degradacji lasów może być niekorzystny, ponieważ ogranicza zasoby dostępne przyszłym pokoleniom.

Wzrost PKB nie jest równoznaczny ze wzrostem całkowitego bogactwa narodowego. Wskaźniki produkcji powinny być uzupełniane danymi o kapitale naturalnym, ludzkim i społecznym, jakości instytucji, usługach publicznych oraz dystrybucji dochodów.