W ciągu kilku dekad produkt krajowy brutto Hongkongu wzrósł z poziomu typowego dla gospodarki rozwijającej się do wartości plasujących terytorium wśród najzamożniejszych gospodarek świata. Dane historyczne pokazują szybki wzrost realnego PKB i PKB per capita. Porównywanie wartości z różnych okresów wymaga jednak uwzględnienia waluty, poziomu cen, parytetu siły nabywczej oraz zmian metodologicznych.
Wysoki PKB per capita nie oznacza automatycznie wysokiego poziomu dobrobytu wszystkich mieszkańców. Wskaźnik ten nie pokazuje nierówności dochodowych, kosztów życia ani warunków społecznych i środowiskowych.
Zakres analizy, okres i źródła statystyczne
Zakres czasowy
Najstarsze szczegółowe dane o PKB Hongkongu dostępne w oficjalnych publikacjach Census and Statistics Department (C&SD) sięgają początku lat 60. XX wieku. W opracowaniu „Szacunki produktu krajowego brutto w latach 1961–1973” przedstawiono roczne wartości PKB ogółem i PKB per capita zarówno w cenach bieżących, jak i w cenach stałych z bazą 1966. Publikacja zawiera również indeksy cen PKB dla lat 1961–1973.
Późniejsze opracowanie C&SD „Produkt krajowy brutto 2022” obejmuje roczne szeregi PKB według komponentów wydatkowych i rodzajów działalności gospodarczej za lata 1971–2022. Dane przedstawiono w cenach bieżących oraz za pomocą łańcuchowych miar wolumenu, które umożliwiają analizowanie realnych zmian aktywności gospodarczej.
Dane wyrażone w dolarach hongkońskich, dolarach amerykańskich i międzynarodowych dolarach PPP należy traktować jako odrębne szeregi statystyczne. Różnią się one walutą, źródłem, sposobem przeliczenia, bazą cen oraz statusem danych. Wartości C&SD pochodzą z krajowych rachunków narodowych, natomiast dane Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego mogą uwzględniać dodatkowe przeliczenia, szacunki oraz prognozy.
Główne źródła danych
Podstawowym źródłem historycznych danych o PKB Hongkongu jest Census and Statistics Department, czyli urząd statystyczny terytorium. W 1973 r. opublikował pierwsze oficjalne statystyki PKB, uznając ten wskaźnik za podstawowe narzędzie oceny ogólnej sytuacji gospodarczej. Za opracowywanie rachunków narodowych odpowiadała wyspecjalizowana jednostka National Income Statistics Branch.
Starsze publikacje C&SD zostały częściowo przekształcone do postaci elektronicznej za pomocą optycznego rozpoznawania znaków. Niektóre historyczne tabele mogą więc zawierać nieczytelne lub niepełne wartości. Dane, których nie można jednoznacznie odczytać, należy oznaczać jako brakujące, a nie zastępować zerami lub wartościami hipotetycznymi.
Drugim istotnym źródłem jest baza World Development Indicators Banku Światowego. Obejmuje ona między innymi:
- PKB w cenach bieżących w dolarach amerykańskich,
- PKB w cenach stałych w dolarach amerykańskich,
- PKB per capita w cenach bieżących i stałych,
- PKB per capita według parytetu siły nabywczej.
Według metadanych Banku Światowego PKB per capita oblicza się przez podzielenie PKB przez liczbę ludności w połowie roku. Dane pochodzą z krajowych rachunków narodowych, baz OECD oraz szacunków Banku Światowego. W seriach realnych stosowano różne lata odniesienia, między innymi 2010 i 2015. Przed połączeniem danych trzeba zatem sprawdzić aktualną metodologię każdego wskaźnika.
Trzecim źródłem jest baza World Economic Outlook Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Udostępnia ona między innymi dane o realnym wzroście PKB, PKB w cenach bieżących, PKB per capita oraz PKB per capita według parytetu siły nabywczej. Wartości dotyczące najnowszych lat mogą być szacunkami lub prognozami, a nie ostatecznymi obserwacjami statystycznymi.
Źródła pomocnicze obejmują Penn World Table, International Comparison Program, programy PPP Eurostatu i OECD oraz materiały związane z inicjatywą „Poza PKB”. Ułatwiają one międzynarodowe porównania, ale nie zastępują krajowych danych C&SD.
Jednostki i rodzaje serii
W analizie PKB Hongkongu należy rozróżnić trzy podstawowe grupy danych:
- PKB w HK$ – dane C&SD w cenach bieżących, cenach stałych lub łańcuchowych miarach wolumenu;
- PKB i PKB per capita w USD – dane Banku Światowego w cenach bieżących albo stałych;
- PKB per capita według PPP – dane wyrażone w bieżących lub stałych międzynarodowych dolarach.
Bezpośrednie łączenie tych serii bez odpowiednich przeliczeń metodologicznych prowadzi do błędnych wniosków. Nominalny PKB w USD zależy między innymi od kursu walutowego, podczas gdy wskaźniki PPP uwzględniają różnice w poziomie cen. Realny PKB ma natomiast przedstawiać zmianę wielkości produkcji po wyeliminowaniu wpływu inflacji.
Definicje PKB, PKB per capita, cen stałych i PPP
PKB jako miara aktywności gospodarczej
Produkt krajowy brutto jest standardową miarą aktywności gospodarczej. W systemie rachunków narodowych oznacza sumę wartości dodanej wytworzonej przez wszystkich producentów będących rezydentami danej gospodarki, powiększoną o podatki produktowe i pomniejszoną o subsydia nieuwzględnione w wartości produktów.
PKB można obliczać od strony produkcji, dochodów lub wydatków. W ujęciu wydatkowym obejmuje on konsumpcję, inwestycje, wydatki publiczne oraz saldo handlu zagranicznego. C&SD publikuje dane Hongkongu zarówno według komponentów wydatkowych, jak i rodzajów działalności gospodarczej.
PKB mierzy przepływ produkcji i dochodu, lecz nie pokazuje zmian majątku netto ani pełnego dobrostanu gospodarstw domowych. Nie odejmuje kosztów degradacji środowiska i wyczerpywania zasobów naturalnych. Pomija również wiele działań pozarynkowych, takich jak nieodpłatna praca domowa, a jakość usług publicznych uwzględnia jedynie w ograniczonym zakresie.
PKB per capita a podział dochodu
PKB per capita oblicza się przez podzielenie PKB przez liczbę ludności. Wskaźnik ten jest powszechnie wykorzystywany jako przybliżona miara przeciętnego poziomu produkcji lub dochodu przypadającego na mieszkańca.
PKB per capita jest średnią i nie pokazuje, jak dochód rozkłada się między mieszkańców. Może rosnąć nawet wtedy, gdy poprawę sytuacji odczuwa tylko część społeczeństwa. Korzyści ze wzrostu mogą koncentrować się w sektorach o wysokiej wartości dodanej lub wśród osób posiadających nieruchomości, kapitał finansowy i wysoko cenione kwalifikacje.
Wysoki PKB per capita Hongkongu odzwierciedla znaczną wartość produkcji przypadającą na mieszkańca. Nie informuje jednak, jak dochody dzielą się między pracowników sektora finansowego, właścicieli nieruchomości, osoby nisko wynagradzane i gospodarstwa domowe dysponujące różnym majątkiem.
Ceny bieżące, ceny stałe i realny wzrost
Wartości w cenach bieżących uwzględniają ceny obowiązujące w danym roku. Ich wzrost może wynikać zarówno ze zwiększenia produkcji, jak i z inflacji. Wartości w cenach stałych są przeliczane według cen z wybranego roku bazowego, co pozwala ograniczyć wpływ zmian poziomu cen.
W publikacji C&SD dotyczącej lat 1961–1973 przedstawiono PKB ogółem i PKB per capita w cenach bieżących oraz w cenach stałych z bazą 1966. Według autorów opracowania w latach 1961–1973 nominalny PKB Hongkongu rósł średnio o 14,3% rocznie, a realny PKB o 9,1% rocznie. Nominalny PKB per capita zwiększał się przeciętnie o 11,8% rocznie i w 1973 r. przekroczył 7 tys. HK$.
Współczesne rachunki narodowe Hongkongu wykorzystują łańcuchowe miary wolumenu. Zamiast jednego, odległego roku bazowego stosuje się aktualizowane struktury cen i produkcji, a kolejne zmiany łączy się w jeden indeks. Metoda ta lepiej uwzględnia przeobrażenia gospodarki, ale utrudnia bezpośrednie porównywanie poziomów z seriami opartymi na stałej bazie cen.
Realny wzrost PKB pokazuje zmianę wielkości produkcji po wyeliminowaniu wpływu cen, natomiast wzrost nominalny łączy zmiany produkcji i cen. Z tego względu realny PKB per capita jest lepszym przybliżeniem długookresowej zmiany przeciętnej produkcji na mieszkańca niż nominalny PKB per capita.
Parytet siły nabywczej i międzynarodowe dolary
Parytet siły nabywczej, czyli PPP, umożliwia przeliczanie wartości gospodarczych z uwzględnieniem różnic w poziomie cen między krajami. W przeciwieństwie do przeliczeń według rynkowego kursu walutowego ma pokazywać, ile dóbr i usług można kupić za określoną kwotę w różnych gospodarkach.
Międzynarodowy dolar odpowiada takiej sile nabywczej, jaką dolar amerykański ma w Stanach Zjednoczonych. Jest to jednostka statystyczna, a nie rzeczywista waluta używana w obrocie.
Parytety opracowuje się na podstawie danych o cenach wielu kategorii dóbr i usług. Główną rolę odgrywają International Comparison Program Banku Światowego oraz programy PPP Eurostatu i OECD. Wyniki są następnie aktualizowane i wykorzystywane między innymi przez Bank Światowy oraz MFW.
PKB per capita według PPP jest przydatny w międzynarodowych porównaniach poziomu produkcji i siły nabywczej, ale nie stanowi bezpośredniej obserwacji. Wynik zależy od konstrukcji koszyka dóbr i usług, jakości danych cenowych oraz przyjętych metod statystycznych. Nie uwzględnia też podziału dochodu ani różnic w strukturze wydatków poszczególnych gospodarstw domowych.
Historyczna ścieżka PKB Hongkongu
Wczesne dane z lat 1961–1973
Najstarsza szczegółowa oficjalna seria PKB Hongkongu obejmuje lata 1961–1973. Przedstawia gospodarkę znajdującą się w fazie intensywnego uprzemysłowienia, rozwoju eksportu i szybkiego wzrostu produktywności.
Poniższa tabela prezentuje dostępne wartości dla lat 1961–1968. Pozycje, których nie można jednoznacznie odczytać z historycznej publikacji, oznaczono jako brak danych:
| Rok | PKB ogółem, ceny bieżące (mln HK$) | PKB per capita, ceny bieżące (HK$) | PKB ogółem, ceny stałe z 1966 r. (mln HK$) | PKB per capita, ceny stałe z 1966 r. (HK$) |
|---|---|---|---|---|
| 1961 | 6 066 | 1 915 | 6 648 | 2 098 |
| 1962 | 6 901 | 2 088 | 7 329 | 2 217 |
| 1963 | 7 927 | 2 317 | 8 087 | brak danych |
| 1964 | 8 888 | 2 536 | brak danych | brak danych |
| 1965 | 10 499 | 2 918 | 10 423 | 2 897 |
| 1966 | 11 110 | 3 061 | 11 110 | 3 061 |
| 1967 | 12 391 | 3 328 | 12 071 | 3 242 |
| 1968 | 13 242 | 3 482 | 12 523 | brak danych |
Źródło: C&SD, „Szacunki produktu krajowego brutto w latach 1961–1973”.
Nominalny PKB Hongkongu wzrósł z 6 066 mln HK$ w 1961 r. do 13 242 mln HK$ w 1968 r. Oznacza to ponad dwukrotny wzrost w ciągu siedmiu lat. W tym samym okresie nominalny PKB per capita zwiększył się z 1 915 HK$ do 3 482 HK$.
Realny PKB w cenach z 1966 r. wzrósł z 6 648 mln HK$ w 1961 r. do 12 523 mln HK$ w 1968 r. Dynamika była nieco niższa niż w ujęciu nominalnym, ale nadal bardzo wysoka. Dostępne wartości realnego PKB per capita zwiększyły się z 2 098 HK$ w 1961 r. do 3 242 HK$ w 1967 r.
Według podsumowania C&SD w latach 1961–1973 PKB w cenach bieżących rósł średnio o 14,3% rocznie, a w ujęciu realnym o 9,1% rocznie. Nominalny PKB per capita zwiększał się przeciętnie o 11,8% rocznie i w 1973 r. przekroczył 7 tys. HK$.
Rozszerzenie serii po 1971 r.
Roczne dane za lata 1971–2022 są dostępne w publikacjach C&SD dotyczących PKB według komponentów wydatkowych i rodzajów działalności gospodarczej. Obejmują wartości nominalne oraz łańcuchowe miary wolumenu zgodne ze współczesnymi standardami rachunków narodowych.
Jednym z najważniejszych procesów kształtujących długookresową ścieżkę PKB Hongkongu było przejście od gospodarki przemysłowej do usługowej. Początkowo wzrost napędzały przemysł tekstylny, produkcja lekka i eksport. Od lat 80. coraz większe znaczenie zyskiwały finanse, handel międzynarodowy, usługi biznesowe, transport i nieruchomości.
Istotną rolę odegrała także integracja z gospodarką Chin kontynentalnych. Część działalności produkcyjnej przenoszono do regionów o niższych kosztach, podczas gdy Hongkong umacniał swoją pozycję centrum finansowego, logistycznego i handlowego. Po utworzeniu Specjalnego Regionu Administracyjnego w 1997 r. powiązania te nadal się pogłębiały.
Wraz z osiąganiem wysokiego poziomu dochodu tempo wzrostu stopniowo malało w porównaniu z wyjątkowo dynamicznym okresem uprzemysłowienia. Jest to typowe dla dojrzałych gospodarek, w których wyczerpują się proste źródła wzrostu związane z przenoszeniem pracy do bardziej produktywnych sektorów i szybkim zwiększaniem zasobu kapitału.
Długookresowy wzrost PKB per capita
Na początku lat 60. nominalny PKB per capita Hongkongu wynosił mniej niż 2 tys. HK$. W 1973 r. przekroczył 7 tys. HK$, a współczesne dane wskazują na wartości liczone w dziesiątkach tysięcy dolarów amerykańskich oraz ponad 80 tys. międzynarodowych dolarów według PPP.
Nominalnych wartości w HK$ z lat 60. nie należy bezpośrednio porównywać z wartościami w USD z XXI wieku. Zmieniły się poziomy cen, kursy walutowe, metodologia rachunków narodowych i struktura gospodarki. Skalę rzeczywistej transformacji lepiej odzwierciedlają dane realne, wskazujące na wielokrotny wzrost produkcji przypadającej na mieszkańca.
Hongkong przeszedł drogę od uprzemysławiającej się gospodarki eksportowej do wysokodochodowego centrum finansów, handlu i usług biznesowych. Transformację wspierały rozwój eksportu, akumulacja kapitału, wzrost produktywności, rozbudowa infrastruktury oraz wykorzystanie położenia między Chinami a rynkami światowymi.
Współczesny poziom PKB Hongkongu
Wartości nominalne według Banku Światowego
World Development Indicators udostępnia dane o PKB Hongkongu w cenach bieżących oraz nominalnym PKB per capita. W przywoływanym zestawieniu najnowsza wartość oznaczona jako 2025 wynosi 427,31 mld USD dla PKB ogółem oraz 56 983,1 USD dla PKB per capita.
Dane dotyczące najnowszych lat mogą podlegać rewizjom. Należy je traktować jako wartości opublikowane w międzynarodowej bazie, które mogą łączyć informacje C&SD ze statystycznymi szacunkami Banku Światowego.
Najważniejsze wartości dla Hongkongu i Chin kontynentalnych przedstawiają się następująco:
| Terytorium lub kraj | Rok | PKB, ceny bieżące (mld USD) | PKB per capita, ceny bieżące (USD) | Realny wzrost PKB (%, rok do roku) | PKB per capita według PPP (tys. dolarów międzynarodowych) |
|---|---|---|---|---|---|
| Hongkong | 2025 | 427,31 | 56 983,1 | 3,5 | 84,21* |
| Chiny kontynentalne | 2025 | 19 498,04 | 13 862,0 | 5,0 | brak danych |
Źródła: World Development Indicators Banku Światowego oraz World Economic Outlook MFW.
* Wartość 84,21 tys. międzynarodowych dolarów pochodzi z profilu World Economic Outlook dla Hongkongu. W przywoływanym zestawieniu nie wskazano jednoznacznie roku, dlatego należy ją traktować jako najnowszy opublikowany szacunek, a nie wartość bezpośrednio przypisaną do 2025 r.
Ze względu na ogromną różnicę liczby ludności PKB Hongkongu jest wielokrotnie niższy od PKB Chin kontynentalnych. Jednocześnie nominalny PKB per capita Hongkongu jest ponad czterokrotnie wyższy niż w Chinach kontynentalnych.
PKB ogółem i PKB per capita są w tabeli wartościami nominalnymi. Wskaźnik wzrostu PKB odnosi się natomiast do zmiany realnej, obliczanej na podstawie serii w cenach stałych. Nie należy więc interpretować wszystkich kolumn jako danych opartych na tej samej podstawie cenowej.
PKB per capita według parytetu siły nabywczej
MFW podaje dla Hongkongu PKB per capita według PPP na poziomie 84,21 tys. międzynarodowych dolarów. Tak wysoka wartość plasuje Hongkong w grupie gospodarek o najwyższej produkcji przypadającej na mieszkańca.
Wartość według PPP jest wyższa od nominalnego PKB per capita przeliczonego według kursu walutowego. Różnica wynika z zastosowania odmiennej metody konwersji. Nominalny wskaźnik zależy od kursu HK$ do USD, natomiast PPP uwzględnia względne ceny dóbr i usług.
PKB per capita według PPP lepiej nadaje się do porównywania realnej siły nabywczej między gospodarkami, ale nadal nie jest bezpośrednią miarą poziomu życia gospodarstw domowych. W Hongkongu szczególne znaczenie mają bardzo wysokie ceny nieruchomości i mieszkań, które mogą silnie obciążać domowe budżety mimo wysokiej wartości PKB na mieszkańca.
Na poziom PKB per capita Hongkongu wpływa koncentracja działalności o wysokiej wartości dodanej, zwłaszcza w finansach, handlu międzynarodowym, usługach biznesowych i nieruchomościach. Nie oznacza to jednak, że każdy mieszkaniec uzyskuje dochód zbliżony do średniej wynikającej z PKB.
Kontekst metodologiczny
Rozwój rachunków narodowych
C&SD utworzono w 1967 r. jako centralny urząd statystyczny Hongkongu. Pierwsze oficjalne statystyki PKB opublikowano w 1973 r. W kolejnych dekadach system rachunków narodowych rozbudowywano o dane według wydatków, działalności gospodarczej i sektorów instytucjonalnych.
C&SD publikuje wstępne szacunki PKB na podstawie częściowych danych, a następnie aktualizuje je po uzyskaniu pełniejszych informacji. Proces ten jest zgodny z międzynarodową praktyką, według której dane o aktywności gospodarczej powinny być udostępniane możliwie szybko, nawet jeśli początkowo mają status wstępny.
Wartości PKB dla tego samego okresu mogą różnić się między kolejnymi publikacjami wskutek rewizji danych źródłowych, zmian metodologicznych i aktualizacji wag. Ma to szczególne znaczenie w analizie krótkookresowej. W badaniu wieloletnich trendów niewielkie rewizje zazwyczaj nie zmieniają jednak ogólnego obrazu.
Dane obserwowane, szacunki i prognozy
Bank Światowy i MFW korzystają z krajowych rachunków narodowych, ale dokonują również własnych przeliczeń, aby zapewnić możliwie spójne dane dla wielu gospodarek. Proces ten może obejmować uzupełnianie luk, harmonizację definicji, przeliczenia walutowe oraz modelowanie wartości dla najnowszych okresów.
Metadane World Development Indicators wskazują, że źródłami są krajowe urzędy statystyczne, banki centralne, bazy OECD oraz szacunki ekspertów Banku Światowego. Wskaźniki PPP wykorzystują również dane International Comparison Program, Eurostatu, OECD i MFW.
World Economic Outlook obejmuje dane rzeczywiste, szacunki i prognozy. Najnowsze wartości mogą więc zmienić się po publikacji ostatecznych danych krajowych. Przed porównaniem wskaźników należy sprawdzić, czy dana wartość jest obserwacją, szacunkiem czy prognozą.
Problemy porównywalności
Stworzenie jednego szeregu PKB Hongkongu od początku lat 60. do czasów współczesnych wiąże się z kilkoma problemami metodologicznymi. Najważniejsze z nich to:
- zmiany baz cen,
- przejście na łańcuchowe miary wolumenu,
- rewizje danych historycznych,
- aktualizacje parytetów siły nabywczej,
- różnice między danymi krajowymi i międzynarodowymi.
Wczesna seria C&SD została wyrażona w cenach stałych z 1966 r. Późniejsze szeregi wykorzystują inne lata odniesienia lub miary łańcuchowe. Bank Światowy stosował natomiast w swoich danych stałe ceny z 2010 i 2015 r. Serii opartych na różnych bazach cen nie należy łączyć przez proste zestawienie ich poziomów.
Parytety siły nabywczej są aktualizowane po kolejnych rundach międzynarodowych badań cen. Nowe wyniki mogą prowadzić do rewizji historycznych wartości PKB per capita według PPP. Różnice między edycjami bazy nie muszą zatem oznaczać rzeczywistej zmiany produkcji — mogą wynikać z nowej metodologii lub dokładniejszych danych.
Dodatkowym ograniczeniem jest jakość cyfrowych kopii starszych publikacji. Błędy optycznego rozpoznawania znaków mogą dotyczyć cyfr, separatorów i nagłówków tabel. Przed wykorzystaniem historycznych wartości w szczegółowych obliczeniach należy porównać je z oryginalnym dokumentem.
Granice terytorialne Hongkongu pozostawały w analizowanym okresie zasadniczo stabilne. Przekazanie suwerenności Chinom w 1997 r. nie wiązało się z dużą zmianą obszaru objętego rachunkami narodowymi. Najważniejsze problemy porównywalności dotyczą więc metod statystycznych, a nie zmian terytorialnych.
PKB a dobrobyt mieszkańców
PKB nie jest pełną miarą dobrostanu
PKB i PKB per capita są niezbędne do oceny skali gospodarki, dynamiki koniunktury, możliwości fiskalnych oraz relacji zadłużenia do dochodu. Nie zostały jednak zaprojektowane jako kompleksowe mierniki jakości życia.
PKB nie pokazuje nierówności, bezpieczeństwa ekonomicznego, stanu zdrowia, jakości edukacji, warunków mieszkaniowych, relacji społecznych ani stanu środowiska. Nie uwzględnia również kosztów degradacji zasobów naturalnych. Może więc rosnąć nawet wtedy, gdy poprawa sytuacji materialnej jest nierówno rozłożona lub odbywa się kosztem przyszłego dobrobytu.
W Hongkongu problem ten jest szczególnie istotny ze względu na wysokie ceny mieszkań oraz znaczne nierówności dochodowe i majątkowe. Przeciętna wartość produkcji przypadająca na mieszkańca nie pokazuje, jaka część dochodu trafia do osób o niskich i średnich zarobkach ani jak wysokie koszty ponoszą one na zaspokojenie podstawowych potrzeb.
Wnioski z inicjatywy „Poza PKB”
OECD oraz Komisja ds. Pomiaru Wydajności Gospodarczej i Postępu Społecznego Stiglitza, Sena i Fitoussiego wskazują na potrzebę odejścia od nadmiernego polegania na PKB. Ocena rozwoju powinna opierać się na zestawie wskaźników pokazujących, kto korzysta ze wzrostu, czy jest on trwały oraz jak ludzie oceniają własne życie.
W przypadku Hongkongu dane o PKB warto uzupełniać o następujące wskaźniki:
- nierówności dochodowe i majątkowe,
- poziom ubóstwa i zagrożenie wykluczeniem,
- dostępność mieszkań i udział kosztów mieszkaniowych w dochodzie,
- stan zdrowia i dostęp do opieki medycznej,
- jakość edukacji i dostęp do niej,
- bezpieczeństwo zatrudnienia i dynamikę płac realnych,
- jakość powietrza, emisje i zużycie energii,
- subiektywną satysfakcję z życia.
Takie podejście nie oznacza rezygnacji z PKB. Wskaźnik ten nadal pozostaje podstawowym narzędziem analizy makroekonomicznej, ale powinien być interpretowany razem z miernikami społecznymi, majątkowymi i środowiskowymi.
Znaczenie dla oceny Hongkongu
Nominalny PKB per capita Hongkongu na poziomie 56 983,1 USD oraz PKB per capita według PPP przekraczający 80 tys. międzynarodowych dolarów świadczą o bardzo wysokiej wartości produkcji przypadającej na mieszkańca. Nie określają jednak, jak stabilne są miejsca pracy, jaka jest dostępność mieszkań ani czy wzrost gospodarczy poprawia sytuację wszystkich grup społecznych.
Wysoki PKB per capita jest ważnym elementem obrazu gospodarki Hongkongu, ale nie może być utożsamiany z powszechnym dobrobytem. Pełna ocena wymaga jednoczesnego uwzględnienia dochodów gospodarstw domowych, nierówności, kosztów życia, jakości usług publicznych i stanu środowiska.