Od końca lat 90. gospodarka Makau rozwijała się wyjątkowo dynamicznie, ale zarazem bardzo niestabilnie. Liberalizacja sektora gier doprowadziła do gwałtownego wzrostu PKB i PKB per capita. Pandemia COVID-19 wywołała głębokie załamanie, natomiast zniesienie ograniczeń sanitarnych umożliwiło silne odbicie w 2023 r.
Nominalny PKB Makau zwiększył się z około 51,9 mld pataca w 1999 r. do 444,5 mld pataca w 2019 r. Po spadkach w latach 2020–2022 wzrósł do około 379,5 mld pataca w 2023 r.
W 2023 r. PKB per capita osiągnął 559 495 pataca, czyli około 69 tys. USD. W ujęciu parytetu siły nabywczej przekroczył natomiast 116 tys. dolarów międzynarodowych.
Tak wysokie wartości wymagają ostrożnej interpretacji. Znaczna część produkcji Makau powstaje w sektorze kasyn i turystyki, który obsługuje przede wszystkim przyjezdnych. Część dochodów trafia również do nierezydentów oraz zagranicznych właścicieli kapitału.
PKB per capita dobrze obrazuje wartość produkcji przypadającą na mieszkańca, ale nie jest równoznaczny z przeciętnym dochodem ani poziomem życia lokalnej ludności.
Źródła danych, zakres analizy i założenia metodologiczne
Najważniejsze źródła danych
Podstawowym źródłem informacji o gospodarce Makau jest Urząd Statystyki i Spisów Powszechnych Makau (DSEC). Instytucja publikuje rachunki narodowe, główne wskaźniki makroekonomiczne oraz dane dotyczące nominalnego i realnego PKB, PKB per capita i dochodu narodowego brutto.
Dane DSEC są oficjalnymi statystykami władz Makau, opracowywanymi zgodnie z zasadami Systemu Rachunków Narodowych.
Drugim istotnym źródłem jest Bank Światowy i jego baza Światowych Wskaźników Rozwoju. Obejmuje ona między innymi PKB w bieżących dolarach amerykańskich, PKB per capita oraz PKB per capita według parytetu siły nabywczej.
Wskaźniki PPP powstają na podstawie Międzynarodowego Programu Porównań. Służą przede wszystkim do zestawiania realnej wartości produkcji między gospodarkami o różnych poziomach cen.
Dodatkowego kontekstu dostarczają dokumenty Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), w tym materiały z konsultacji prowadzonych na podstawie art. IV oraz baza Perspektyw Gospodarki Światowej.
MFW korzysta z oficjalnych statystyk krajowych, ale może również stosować własne szacunki i korekty metodologiczne. Z tego powodu publikowane wartości mogą podlegać późniejszym rewizjom.
Zakres czasowy
Szczegółowa seria obejmuje lata 2018–2023. Okres ten pokazuje sytuację przed pandemią, załamanie aktywności w latach 2020–2022 oraz pierwsze pełne odbicie po zniesieniu ograniczeń w podróżowaniu.
Szerszy kontekst historyczny sięga 1999 r., kiedy Makau zostało przekazane pod zwierzchnictwo Chińskiej Republiki Ludowej i utworzono Specjalny Region Administracyjny Makau.
W przypadku wskaźników PPP dostępne są jedynie wybrane obserwacje, przede wszystkim dla lat 2021 i 2023. Brakujących wartości nie należy uzupełniać prostą interpolacją, ponieważ parytety siły nabywczej są okresowo aktualizowane i mogą podlegać rewizjom metodologicznym.
Waluty, jednostki i rodzaje miar
Oficjalną walutą regionu jest pataca Makau (MOP). DSEC przedstawia część danych w setkach milionów pataca. Wartość 3 794,8 w tej jednostce odpowiada zatem 379,48 mld MOP.
W analizie należy rozróżnić trzy podstawowe rodzaje wskaźników:
- Wartości nominalne – są wyrażone w cenach bieżących i zmieniają się zarówno pod wpływem wielkości produkcji, jak i poziomu cen;
- Wartości realne – eliminują wpływ zmian cen i pokazują zmianę wolumenu wytwarzanych dóbr oraz usług;
- Wartości PPP – uwzględniają różnice w poziomach cen między gospodarkami i są wyrażane w dolarach międzynarodowych.
DSEC wykorzystuje do obliczania realnego PKB łańcuchowe miary wolumenu. Struktura cen stosowana do deflowania wartości nominalnych jest regularnie aktualizowana, dzięki czemu wskaźniki lepiej odzwierciedlają bieżącą strukturę gospodarki.
Dane obserwowane i szacunki
Dane DSEC dotyczące nominalnego PKB i PKB per capita w patacach opierają się na krajowych rachunkach narodowych. Wskaźniki Banku Światowego i MFW mogą natomiast obejmować zarówno dane przekazane przez urząd statystyczny, jak i wartości przetworzone lub oszacowane zgodnie z metodologią danej instytucji.
Wartości PPP należy traktować przede wszystkim jako narzędzie porównań międzynarodowych. Nie są one dosłowną miarą dochodu rozporządzalnego ani konsumpcji przeciętnego mieszkańca.
Podobnie szacunki MFW dotyczące wzrostu gospodarczego nie zawsze są bezpośrednio równoważne krajowym tablicom rachunków narodowych.
Definicje PKB, PKB realnego, PKB per capita i PPP
PKB jako miara produkcji
Produkt krajowy brutto mierzy wartość dóbr i usług finalnych wytworzonych na danym terytorium w określonym czasie. Można go obliczać od strony produkcji, wydatków albo dochodów. Po uwzględnieniu korekt statystycznych wszystkie trzy metody powinny prowadzić do tej samej wartości.
Specyficzną cechą Makau jest bardzo duży udział usług, zwłaszcza gier hazardowych, hotelarstwa, gastronomii, handlu i turystyki. Wydatki zagranicznych turystów są ujmowane jako eksport usług i zwiększają PKB, chociaż odwiedzający nie należą do populacji rezydentów.
To jeden z głównych powodów, dla których PKB per capita Makau osiąga tak wysoki poziom.
Nominalny PKB jest wyrażany w cenach bieżących. Jego wzrost może wynikać zarówno ze zwiększenia produkcji, jak i ze wzrostu cen. Dlatego do oceny rzeczywistej dynamiki gospodarki bardziej przydatny jest PKB realny.
PKB realny i łańcuchowe miary wolumenu
Realny PKB pokazuje zmiany wielkości produkcji po wyeliminowaniu wpływu cen. W metodzie stałego roku bazowego ceny z jednego wybranego roku stosuje się do kolejnych okresów. Z czasem taka struktura cen może jednak coraz słabiej odpowiadać aktualnej gospodarce.
W 2010 r. DSEC wprowadził łańcuchowe miary wolumenu. Wartości poszczególnych składników PKB są w tej metodzie deflowane za pomocą odpowiednich indeksów cen, a krótkookresowe wskaźniki wolumenu zostają następnie połączone w jeden szereg.
Łańcuchowe miary wolumenu są szczególnie użyteczne w gospodarce o szybko zmieniającej się strukturze, takiej jak Makau. Pozwalają skuteczniej oddzielić zmiany aktywności kasyn, hoteli i innych usług turystycznych od zmian ich cen.
PKB per capita
PKB per capita oblicza się przez podzielenie całkowitego PKB przez liczbę mieszkańców. Wskaźnik pokazuje średnią wartość produkcji przypadającą na jedną osobę, ale nie informuje o sposobie podziału dochodów.
W 2023 r. PKB per capita Makau wyniósł 559 495 pataca, czyli około 69 tys. USD. Pod koniec lat 90. było to około 15 tys. USD, co odpowiadało mniej więcej 120 tys. pataca według ówczesnego kursu. Oznacza to ponad czterokrotny wzrost wartości wyrażonej w walucie lokalnej.
PKB per capita nie jest jednak tożsamy z dochodem mieszkańców. Nie uwzględnia nierówności, transferów dochodu za granicę, podatków, świadczeń społecznych ani różnic w kosztach życia.
Dochód narodowy brutto per capita
Dochód narodowy brutto per capita uwzględnia saldo dochodów z pracy i własności między rezydentami a zagranicą. W 2023 r. wyniósł w Makau 342 586 pataca, a więc znacznie mniej niż PKB per capita.
Różnica między tymi wskaźnikami sugeruje, że istotna część dochodów wytworzonych w Makau trafia do nierezydentów, w tym zagranicznych właścicieli kapitału i pracowników spoza regionu.
Dochód narodowy brutto może więc lepiej niż PKB odzwierciedlać skalę środków pozostających do dyspozycji rezydentów.
Parytet siły nabywczej
Parytet siły nabywczej (PPP) służy do porównywania wielkości gospodarek po uwzględnieniu różnic w poziomach cen. Dolar międzynarodowy ma w założeniu reprezentować podobną siłę nabywczą w różnych krajach i regionach.
Według danych Banku Światowego PKB per capita Makau w ujęciu PPP wyniósł w 2023 r. około 116,49 tys. dolarów międzynarodowych. Wyniki Międzynarodowego Programu Porównań wskazywały natomiast na około 137 948 dolarów międzynarodowych w 2021 r.
Różnice między wartościami dla poszczególnych lat mogą wynikać zarówno ze zmian gospodarczych, jak i z aktualizacji parytetów oraz metod obliczeniowych.
PKB per capita w PPP nie należy interpretować jako kwoty rzeczywiście otrzymywanej lub wydawanej przez przeciętnego mieszkańca.
Historyczna dynamika PKB Makau
Wzrost po 1999 r. i liberalizacji sektora gier
Po przekazaniu Makau pod zwierzchnictwo Chin w 1999 r. region zachował odrębny system gospodarczy, prawny i fiskalny w ramach zasady „jeden kraj, dwa systemy”. Liberalizacja sektora gier oraz napływ inwestycji zagranicznych doprowadziły do szybkiej rozbudowy kasyn i kompleksów hotelowo-rozrywkowych.
Nominalny PKB zwiększył się z około 51,9 mld pataca w 1999 r. do 444,5 mld pataca w 2019 r. Oznaczało to niemal dziewięciokrotny wzrost w ciągu dwóch dekad.
Jednocześnie Makau stało się jednym z najważniejszych światowych centrów hazardu, osiągając przychody z gier wyższe niż Las Vegas.
Według MFW w latach 2002–2009 realny PKB Makau rósł średnio o około 11% rocznie. W latach 2016–2019 przeciętne tempo wzrostu spadło do około 3% rocznie. Gospodarka przeszła więc od bardzo szybkiej ekspansji do znacznie bardziej umiarkowanego rozwoju.
Wzrost PKB per capita
Ekspansja sektora gier i turystyki przełożyła się na szybki wzrost produkcji na mieszkańca. Makau znalazło się w grupie gospodarek o najwyższym nominalnym i skorygowanym o PPP PKB per capita na świecie.
Na wysoką pozycję Makau wpływają przede wszystkim trzy czynniki:
- Duża wartość dodana sektora kasyn – działalność hazardowa generuje znaczne przychody i wpływy podatkowe;
- Niewielka liczba ludności – całkowita produkcja jest dzielona przez stosunkowo małą populację;
- Wysokie wydatki turystów – zwiększają PKB, mimo że odwiedzający nie są uwzględniani w liczbie rezydentów.
Wysoki PKB per capita nie oznacza jednak, że dochody są równomiernie dzielone ani że przeciętny mieszkaniec dysponuje kwotą zbliżoną do wartości tego wskaźnika.
Spowolnienie przed pandemią
Jeszcze przed wybuchem pandemii gospodarka wykazywała oznaki spowolnienia. Przyczynami były między innymi stopniowe nasycenie sektora gier, zmiany regulacyjne, słabszy wzrost produktywności i ograniczenia infrastrukturalne.
Model oparty na obsłudze turystów pozostawał bardzo podatny na wstrząsy zewnętrzne. Regulacje dotyczące podróży, polityka wizowa, koniunktura w Chinach kontynentalnych i zasady funkcjonowania kasyn mogły szybko wpływać na przychody całej gospodarki.
Pandemia ujawniła tę podatność w niespotykanej wcześniej skali.
PKB Makau w latach 2018–2023
Nominalny poziom PKB i realne tempo wzrostu
Poniższe dane przedstawiają nominalny poziom PKB w patacach oraz realne tempo wzrostu. Rozróżnienie tych kategorii jest kluczowe: poziom PKB podano w cenach bieżących, natomiast dynamika procentowa pokazuje zmianę realnego wolumenu produkcji.
| Rok | Nominalny PKB 100 mln MOP |
Nominalny PKB mld MOP |
Realny wzrost PKB |
|---|---|---|---|
| 2018 | 4 455,3 | 445,53 | 6,5% |
| 2019 | 4 445,4 | 444,54 | –2,6% |
| 2020 | 2 024,7 | 202,47 | –54,3% |
| 2021 | 2 479,3 | 247,93 | 23,5% |
| 2022 | 1 973,1 | 197,31 | –21,4% |
| 2023 | 3 794,8 | 379,48 | 80,5% |
Wartości w miliardach pataca otrzymano przez podzielenie danych wyrażonych w setkach milionów MOP przez 10. Przykładowo 3 794,8 jednostki po 100 mln MOP odpowiadają 379,48 mld MOP.
Interpretacja zmian w latach 2018–2023
W 2018 r. realny PKB wzrósł o 6,5%, ale już w 2019 r. spadł o 2,6%. Oznacza to, że osłabienie koniunktury rozpoczęło się jeszcze przed pandemią. Nominalny poziom PKB pozostawał w tych dwóch latach zbliżony i wynosił około 445 mld pataca.
W 2020 r. gospodarka doświadczyła bezprecedensowego załamania. Realny PKB spadł o 54,3%, a jego wartość nominalna zmniejszyła się z 444,54 mld do 202,47 mld pataca.
Głównymi przyczynami były ograniczenia w podróżowaniu, gwałtowny spadek liczby turystów oraz zakłócenia w działalności kasyn, hoteli i restauracji.
W 2021 r. nastąpiło częściowe odbicie. Realny PKB wzrósł o 23,5%, ale nominalna wartość produkcji nadal pozostawała znacznie niższa niż przed pandemią.
W 2022 r. kolejne restrykcje i osłabienie ruchu turystycznego doprowadziły do ponownego spadku realnego PKB o 21,4%.
Przełom nastąpił w 2023 r. po zniesieniu większości ograniczeń w podróżowaniu. Realny PKB wzrósł o 80,5%, natomiast nominalna wartość PKB zwiększyła się z 197,31 mld do 379,48 mld pataca, czyli o około 92,3%.
Mimo tak silnego odbicia nominalny PKB pozostawał niższy niż w 2019 r.
PKB per capita w 2023 r.
W 2023 r. PKB per capita wyniósł 559 495 pataca. Przy kursie około 8,1 pataca za dolara odpowiadało to mniej więcej 69 tys. USD.
Wysoki poziom wskaźnika był przede wszystkim konsekwencją szybkiego powrotu turystów, wzrostu przychodów kasyn oraz odbudowy eksportu usług.
Dla całego okresu 2018–2023 nie przedstawiono jednolitego szeregu PKB per capita, ponieważ jego rzetelne opracowanie wymaga spójnych danych o ludności i wartości wskaźnika dla każdego roku.
Pojedynczej obserwacji z 2023 r. nie należy bez odpowiednich zastrzeżeń łączyć z wartościami obliczonymi według innych metodologii.
Realny wzrost i jego pomiar
Znaczenie łańcuchowych miar wolumenu
W gospodarce Makau zmiany cen usług hotelowych, rozrywkowych i związanych z grami mogą znacząco wpływać na wartość nominalnej produkcji. Zastosowanie łańcuchowych miar wolumenu pozwala oddzielić ten efekt od faktycznej zmiany liczby świadczonych usług i skali aktywności gospodarczej.
Najpierw nominalne wartości składników PKB są korygowane odpowiednimi indeksami cen. Następnie oblicza się krótkookresowe wskaźniki wolumenu, które zostają połączone w dłuższy szereg.
Wybór roku referencyjnego wpływa na skalę prezentowanych wartości, ale nie zmienia obliczonego tempa wzrostu.
Realne odbicie w 2023 r.
MFW wskazuje, że wzrost realnego PKB o 80,5% w 2023 r. był napędzany głównie przez eksport usług po zniesieniu ograniczeń pandemicznych.
Najważniejsze zmiany obejmowały:
- Eksport usług – skorzystał na powrocie turystów i odbudowie działalności kasyn;
- Konsumpcję prywatną – wzrosła o 12,1%;
- Inwestycje publiczne – zwiększyły się o 22,5%;
- Konsumpcję publiczną – zmniejszyła się wraz z wygaszaniem części nadzwyczajnych programów wsparcia.
Zbliżone tempo realnego wzrostu i bardzo wysoka dynamika nominalnego PKB pokazują, że odbicie nie było wyłącznie efektem wzrostu cen.
Najważniejszym czynnikiem był rzeczywisty wzrost wolumenu usług świadczonych turystom i klientom kasyn.
PKB per capita i pozycja Makau w ujęciu PPP
Porównania międzynarodowe
Nominalny PKB per capita oraz PKB per capita według PPP plasują Makau w grupie najzamożniejszych gospodarek świata. Podobnie wysokie wartości osiągają między innymi Luksemburg, Singapur, Irlandia, Katar, Norwegia i Szwajcaria.
Pozycję Makau wzmacnia niewielka liczba ludności. Przy określonym poziomie całkowitego PKB mniejsza populacja oznacza wyższą wartość w przeliczeniu na jednego mieszkańca.
Dodatkowo znaczna część produkcji jest finansowana przez osoby odwiedzające region, które nie są uwzględniane w liczbie rezydentów używanej do obliczania PKB per capita.
Ograniczenia interpretacyjne PPP
PPP opiera się na cenach reprezentatywnego koszyka dóbr i usług. Tymczasem struktura gospodarki Makau jest nietypowa i silnie skoncentrowana na usługach hazardowych oraz turystycznych.
Struktura produkcji nie odpowiada więc bezpośrednio strukturze konsumpcji przeciętnego gospodarstwa domowego.
Wysoki PKB per capita według PPP świadczy o dużej realnej wartości produkcji przypadającej na mieszkańca, ale nie dowodzi równie wysokiego poziomu konsumpcji, dochodu rozporządzalnego ani jakości życia.
W przypadku Makau wskaźnik ten odzwierciedla w dużej mierze produktywność sektora eksportu usług.
Czynniki kształtujące wahania PKB Makau
Dominacja sektora gier i turystyki
Sektor gier hazardowych oraz powiązane z nim hotelarstwo, gastronomia, handel i rozrywka stanowią podstawę modelu gospodarczego Makau. Wydatki odwiedzających są ujmowane jako eksport usług i mają bezpośredni wpływ na poziom PKB.
Silna specjalizacja umożliwiła osiągnięcie bardzo wysokiej wartości dodanej, ale jednocześnie zwiększyła zależność gospodarki od liczby turystów i poziomu ich wydatków.
Na wyniki całego regionu mogą szybko wpływać:
- zmiany regulacji dotyczących sektora gier,
- polityka wizowa i ograniczenia w podróżowaniu,
- koniunktura w Chinach kontynentalnych,
- zmiany popytu na usługi turystyczne i rozrywkowe.
Pandemia COVID-19
Pandemia była jednocześnie szokiem popytowym i podażowym. Ograniczenia w podróżowaniu zmniejszyły liczbę odwiedzających i wydatki turystyczne, natomiast restrykcje sanitarne utrudniły działalność kasyn, hoteli, restauracji oraz innych przedsiębiorstw usługowych.
Skala spadku PKB była wyjątkowo duża nawet na tle innych gospodarek turystycznych. Pokazała, że wysoki poziom dochodu nie musi oznaczać dużej odporności gospodarczej, jeśli produkcja jest skoncentrowana w jednym sektorze zależnym od mobilności międzynarodowej.
Odbicie po pandemii
Zniesienie ograniczeń w Chinach kontynentalnych i Makau umożliwiło szybki powrót turystów. Wznowienie działalności kasyn i hoteli zwiększyło eksport usług, a inwestycje publiczne wsparły budownictwo oraz pozostałe sektory.
Odbicie potwierdziło, że gospodarka Makau może bardzo szybko zwiększać produkcję po powrocie popytu turystycznego. Jednocześnie znaczna amplituda spadków i wzrostów wskazuje na dużą niestabilność tego modelu gospodarczego.
Strukturalne ograniczenia modelu
Uzależnienie od gier hazardowych wiąże się z kilkoma rodzajami ryzyka:
- Ryzyko regulacyjne – zmiany zasad funkcjonowania kasyn mogą bezpośrednio wpływać na przychody sektora;
- Ryzyko związane z mobilnością – ograniczenia w podróżowaniu szybko zmniejszają liczbę turystów;
- Ryzyko popytowe – osłabienie koniunktury w Chinach kontynentalnych może ograniczyć wydatki odwiedzających;
- Ryzyko koncentracji – dominacja jednego sektora zwiększa podatność całej gospodarki na kryzysy zdrowotne i finansowe.
Wysoki PKB może również maskować problemy związane z kosztami mieszkań, presją urbanizacyjną, nierównościami oraz społecznymi konsekwencjami hazardu.
Czynniki te nie są bezpośrednio odejmowane od PKB, mimo że mogą obniżać dobrobyt mieszkańców.
Ograniczenia PKB jako miary dobrobytu
Nierówności i różnica między PKB a dochodem narodowym
PKB per capita jest wartością średnią, dlatego nie pokazuje rozkładu dochodów. Wysoki wskaźnik może współistnieć z dużymi różnicami między właścicielami kapitału, wysoko wynagradzanymi specjalistami a osobami zatrudnionymi w gorzej opłacanych usługach.
W 2023 r. PKB per capita wynosił 559 495 pataca, podczas gdy dochód narodowy brutto per capita osiągnął 342 586 pataca. Różnica wyniosła niemal 217 tys. pataca na osobę.
Pokazuje to, że znaczna część dochodów wytworzonych w regionie nie pozostaje do dyspozycji jego mieszkańców.
Jakość życia i czynniki niematerialne
PKB nie mierzy bezpośrednio stanu zdrowia, jakości edukacji, bezpieczeństwa, satysfakcji życiowej ani dostępności mieszkań. Nie uwzględnia również wartości nieodpłatnej opieki nad dziećmi i osobami starszymi, pracy wykonywanej w gospodarstwach domowych oraz wolontariatu.
Wzrost produkcji nie musi oznaczać proporcjonalnej poprawy jakości życia. Jeżeli towarzyszą mu wysokie koszty utrzymania, przeciążenie infrastruktury lub pogorszenie warunków środowiskowych, rzeczywiste korzyści społeczne mogą być mniejsze, niż sugerują dane o PKB.
Środowisko i trwałość rozwoju
Intensywny rozwój turystyki może zwiększać zużycie energii, emisję gazów cieplarnianych, ilość odpadów oraz obciążenie miejskiej infrastruktury.
PKB nie odejmuje wartości szkód środowiskowych, a wydatki przeznaczone na ich usuwanie może nawet ujmować jako dodatkową produkcję.
Ocena trwałości modelu gospodarczego Makau powinna więc obejmować również dane dotyczące:
- zużycia energii i innych zasobów,
- emisji gazów cieplarnianych,
- ilości wytwarzanych odpadów,
- jakości środowiska i efektywności energetycznej.
Bezpieczeństwo socjalne i odporność na kryzysy
Pandemia pokazała, że gospodarka o bardzo wysokim PKB per capita może pozostawać podatna na nagły spadek zatrudnienia i dochodów.
Sam PKB nie informuje o poziomie oszczędności gospodarstw domowych, wysokości świadczeń społecznych ani zdolności mieszkańców do utrzymania konsumpcji podczas kryzysu.
Do oceny odporności społecznej potrzebne są dodatkowe wskaźniki:
- stopa bezrobocia,
- dochód rozporządzalny gospodarstw domowych,
- poziom ubóstwa i nierówności,
- zadłużenie gospodarstw domowych,
- zakres publicznych programów wsparcia.
Porównywalność danych i rewizje
Ciągłość terytorialna
Przekazanie Makau pod zwierzchnictwo Chin w 1999 r. nie wiązało się z zasadniczą zmianą granic regionu. Ułatwia to porównywanie nominalnego PKB w długim okresie.
Zmieniły się jednak warunki instytucjonalne i struktura gospodarki, zwłaszcza po liberalizacji rynku gier. Porównania danych sprzed i po 1999 r. powinny więc uwzględniać nie tylko wartości liczbowe, lecz także zmianę modelu gospodarczego i otoczenia regulacyjnego.
Zmiany metodologiczne
Najważniejszą zmianą metodologiczną było przejście w 2010 r. od metody stałego roku bazowego do łańcuchowych miar wolumenu.
Cały okres 2018–2023 został obliczony zgodnie z nową metodą, dlatego dane o realnym wzroście w tych latach są porównywalne.
Większej ostrożności wymagają porównania realnego PKB obejmujące lata sprzed 2010 r. Różnice w sposobie ważenia cen i agregowania składników mogą wpływać na wyniki, nawet jeśli ogólny kierunek zmian pozostaje taki sam.
Rewizje krajowe i międzynarodowe
Dane o PKB mogą być korygowane po napływie nowych informacji od przedsiębiorstw i instytucji publicznych. Bank Światowy aktualizuje również wskaźniki PPP po kolejnych rundach Międzynarodowego Programu Porównań, a MFW rewiduje dane historyczne i szacunki wraz ze zmianą przyjętych założeń.
Niewielkie różnice między publikacjami nie muszą oznaczać błędu. Mogą wynikać z innej daty aktualizacji, odmiennej metodologii, zastosowanego kursu walutowego lub późniejszej rewizji rachunków narodowych.
Unikanie łączenia nieporównywalnych serii
Nominalnego PKB w patacach, realnego PKB, wartości w dolarach amerykańskich i wskaźników PPP nie należy traktować jako jednego szeregu. Każda z tych miar odpowiada na inne pytanie i opiera się na odmiennych założeniach.
Poszczególne wskaźniki należy interpretować następująco:
- Nominalny PKB – pokazuje bieżącą wartość produkcji w aktualnych cenach;
- Realny PKB – mierzy zmianę wolumenu produkcji po wyeliminowaniu wpływu cen;
- PKB w dolarach amerykańskich – ułatwia porównania według rynkowych kursów walutowych;
- PKB według PPP – uwzględnia różnice w poziomach cen między gospodarkami.
Dopiero łączne, ale wyraźnie rozdzielone interpretowanie tych miar pozwala uzyskać pełniejszy obraz gospodarki Makau.